Сураи Фатир — Оят 6

1. Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

• الشَّيْطَانَ: Шайтон, яъне Иблис ва сипоҳиёни ӯ аз ҷинну инс, ки ҳамеша ба бадиву гумроҳӣ даъват мекунанд.
• عَدُوٌّ: Душман, ки бадӣ ва зарарро барои шумо мехоҳад.
• فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا: Пас ӯро душман бигиред, яъне бо ӯ душманӣ кунед ва аз ӯ ҳазар намоед.
• حِزْبَهُ: Гурӯҳ ва пайравони ӯ, ки даъвати ӯро қабул мекунанд.
• السَّعِيرِ: Оташи афрӯхта ва сӯзони охират, ки азоби дардовар аст.

1. Тафсири оят:

Худованд ба бандагони худ огоҳӣ медиҳад, ки Шайтон барои шумо душмани қадимӣ ва доимӣ аст. Ӯ ҳамеша мехоҳад, ки шуморо аз роҳи рост гумроҳ кунад ва ба бадбахтӣ гирифтор созад. Пас шумо низ ӯро душман бигиред ва ҳеҷ гоҳ фармони ӯро итоат накунед. Шайтон танҳо пайравони худро ба сӯи куфру гуноҳ даъват мекунад, то дар охират ҳамагӣ аз аҳли оташи сӯзон гарданд. Ҳадафи асосии ӯ гумроҳ кардани инсонҳо ва бурдани онҳо ба сӯи азоби Худост. Пас ҳар касе, ки ба даъвати ӯ гӯш диҳад, дар ҳақиқат ба сӯи нобудӣ қадам мегузорад.

1. Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд:

• Ин оят моро огоҳ мекунад, ки Шайтон душмани воқеии мост ва бояд ҳамеша аз ӯ ҳушёр бошем.
• Ислом дини ҳушёрӣ ва муқовимат аст; мусулмон бояд бо васвасаҳои Шайтон мубориза барад ва ба Худо паноҳ барад.
• Ин оят нишон медиҳад, ки роҳи Шайтон ба сӯи оташи дӯзах аст, вале роҳи Худо ба сӯи биҳишт ва саодати абадӣ.
• Ҳар касе, ки ба Шайтон пайравӣ кунад, дар ҳақиқат ба худи худ зарар мерасонад, на ба Худо.
• Ин оят моро ба сӯи худшиносӣ ва интихоби роҳи дуруст ҳидоят мекунад, то дар дунё ва охират комёб шавем.