Sura Ja Sin — Werset 19

Znaczenie słów:

• طَائِرُكُم – wasza wróżba, wasz zły omen, wasze nieszczęście.
• مَعَكُمْ – jest z wami, towarzyszy wam.
• أَئِن ذُكِّرْتُمْ – czy dlatego, że zostaliście napomniani i przypomniano wam?
• مُسْرِفُونَ – ludzie przekraczający granice, trwający w przesadzie i bezbożności.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

W odpowiedzi na groźby i oskarżenia swojego ludu, wysłannicy powiedzieli: „Wasz zły omen i nieszczęście, które widzicie w naszym przyjściu, nie pochodzi od nas – ono jest z wami samymi, związane z waszym niewierzeniem i waszymi grzechami. To wasze czyny i wasz upór sprowadzają na was nieszczęście, a nie nasza obecność. Czy naprawdę chcecie nas ukarać i grozicie nam tylko dlatego, że przypominamy wam o Bogu i napominamy was ku temu, co jest dla was dobre? To wy jesteście ludźmi, którzy przekroczyli wszelkie granice – w niewierze, w grzechu i w odrzucaniu prawdy. Wasze postępowanie jest pełne przesady i bezbożności, a to wasze własne dusze obciążają zło, które was spotyka.”

Wysłannicy dali w ten sposób jasną odpowiedź: ich misją było dobro i prowadzenie ludzi ku prawdzie, a jeśli ludzie widzieli w nich zły omen, to było to jedynie odzwierciedleniem ich własnego stanu – zatwardziałości serc i oddalenia od Boga. Nieszczęście, które ich spotyka, jest wynikiem ich własnych czynów, a nie przyczyną ich obecności.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Odpowiedzialność za własne czyny – człowiek nie powinien zrzucać winy za swoje nieszczęścia na innych, lecz spojrzeć na własne postępowanie i naprawić je.
2. Cierpliwość wysłanników i ludzi prawdy – mimo oskarżeń i gróźb, wysłannicy odpowiadali mądrze i spokojnie, ucząc nas, jak reagować na wrogość wobec prawdy.
3. Przestroga przed przesadą w grzechu – bycie „musrifun” (przekraczającym granice) jest cechą, która oddala człowieka od Boga i sprowadza na niego zgubę.
4. Przypomnienie o wartości napomnienia – ludzie, którzy nie przyjmują napomnień i widzą w nich zło, sami sobie szkodzą, podczas gdy ci, którzy słuchają, zyskują dobro na tym i na tamtym świecie.
5. Prawdziwy omen i znak – w islamie nie ma miejsca na przesądy i wróżby; wszystko dzieje się z woli Boga, a powodzenie i niepowodzenie zależą od wiary i czynów, a nie od przypadkowych znaków.