سوره یس — آیه 19

معانی کلمات:

• طَائِرُکُم: شومی و بدیمنی شما، فال بد شما.
• ذُکِّرْتُمْ: پند و اندرز داده شدید، یادآوری شدهاید.
• مُسْرِفُونَ: تجاوزکنندگان از حد، اسرافکاران در کفر و گناه.

تفسیر آیه:

پیامبران در پاسخ به تهدید و بدگوییهای قوم خود فرمودند: «شومی و بدبختی شما با خودتان است و به شما بازمیگردد؛ این شومی ناشی از کفر و تکذیب شماست، نه از ما. آیا اگر ما شما را پند دهیم و به خیر و صلاحتان یادآوری کنیم، باز هم از ما بدگویی میکنید و ما را تهدید به سنگسار و عذاب میکنید؟!» سپس با بیانی قاطع فرمودند: «بلکه شما قومی اسرافکار هستید که از حد خود تجاوز کردهاید و در کفر و گناه و تکذیب پیامبران زیادهروی میکنید.» در حقیقت، این پیامبران نبودند که برای قوم خود شومی آورده بودند، بلکه کفر و گناهان خود آنان بود که عذاب و بدبختی را برایشان به ارمغان میآورد.

فواید و پیامهای آیه:

• انسان نباید مشکلات و ناملایمات را به دیگران نسبت دهد؛ بلکه باید ریشه آنها را در رفتار و کردار خود جستوجو کند.
• پند و اندرز دادن به دیگران، حتی اگر با واکنش منفی و تهدید مواجه شود، وظیفه مؤمنان و دعوتگران به خیر است.
• اسراف و زیادهروی در گناه و نافرمانی، عامل اصلی بدبختی و شومی انسانهاست و هشدار میدهد که از این راه بازگردند.
• این آیه نشان میدهد که پیامبران در برابر تهدیدها و بدگوییها، با صبر و استواری و منطق قوی پاسخ میدهند و از بیان حق کوتاهی نمیکنند.