سوره یس — آیه 21

معانی کلمات:

• «أَجْرًا»: پاداش، مزد و مزدی که در برابر کاری داده میشود.
• «مُهْتَدُونَ»: راهیافتگان، کسانی که به راه راست هدایت شدهاند.

تفسیر آیه:

این سخنِ مردِ مؤمنی است که از دورترین نقطهی شهر با شتاب به سوی قوم خود آمد تا آنان را از تصمیم خطرناکشان بازدارد؛ زیرا آنان قصد کشتن یا آزار رساندن به پیامبران را داشتند. او با مهربانی و دلسوزی به قوم خود گفت: ای قوم من! از این فرستادگان خدا پیروی کنید؛ کسانی که در برابر رساندن پیام الهی، هیچ پاداش و مالی از شما نمیخواهند و چیزی از اموال شما طلب نمیکنند. آنان در دعوت خود به سوی توحید و عبادت خدای یگانه، بر راهی راست و هدایتی روشن قرار دارند و به خیر و سعادت هر دو جهان راهنمایی میکنند. پس کسی که چنین ویژگیهایی دارد، شایسته است که از او پیروی شود و دعوتش اجابت گردد. این جمله در حقیقت بیانگر نشانهی صدق پیامبران است؛ زیرا آنان برای رسالت خود هیچ چشمداشت مادی ندارند و تنها هدفشان هدایت و رستگاری مردم است.

فواید و پیامهای آیه:

• نشانهی راستگویی دعوتگران به حق، عدم انتظار پاداش مادی از مردم است؛ کسی که برای دنیای خود از مردم چیزی نخواهد، دعوتش خالصانه و قابل اعتماد است.
• مؤمن باید در برابر گمراهی قوم خود بیتفاوت نباشد و با شجاعت و دلسوزی، آنان را به حق دعوت کند، حتی اگر تنها باشد.
• پیروی از هدایتگران راستین، راه رسیدن به سعادت دنیا و آخرت است و انسان باید معیارهای حق را بشناسد و بر اساس آن انتخاب کند، نه بر اساس تعصب یا منافع مادی.
• این آیه مسلمانان را ترغیب میکند که در دعوت به خیر، اخلاص داشته باشند و هرگز در برابر هدایت مردم، چشمداشت مادی نداشته باشند تا دعوتشان اثرگذار و پاکیزه باشد.