سوره یس — آيت 29

1) لفظن جي معنيٰ ۽ وضاحت:

• إِنْ: نه، صرف (نفيءَ جو اکر).
• كَانَتْ: هئي.
• إِلَّا: سواءِ، مگر.
• صَيْحَةً: هڪ وڏي آواز، چيڀاٽ (جيڪا مهلڪ ثابت ٿئي).
• وَاحِدَةً: هڪڙي.
• فَإِذَا: ته اوچتو، ان ئي وقت.
• هُمْ: اهي.
• خَامِدُونَ: وسامي ويا، مئا پيا، اهڙا بي جان جيئن باهه وسامڻ کان پوءِ رک ٿي وڃي.

2) آيت جي تفسير:

هن آيت ۾ الله تعاليٰ ٻڌائي ٿو ته انهن ماڻهن کي جيڪا سزا آئي، سا ڪا وڏي لشڪر ڪشي يا ڊگهي عذاب نه هئي، بلڪه رڳو هڪ زوردار آواز هو. بس اهو ئي هڪ چيڀاٽ هو، ۽ ان ئي وقت اهي سڀ وسامي ويا، ڄڻ ته ڪا باهه ٻري رهي هئي ۽ اوچتو وسامي وئي، ته ان جو ڪو نشان ۽ اثر باقي نه رهيو. اهي سڀ مئا پيا ۽ انهن مان ڪو به بچي نه سگهيو. يعني اهي بي جان لاشن وانگر ٿي ويا، جن ۾ نه ڪا چرپر رهي ۽ نه ڪا زندگيءَ جي نشاني.

3) هن آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• الله تعاليٰ جي قدرت بي مثال آهي؛ هو هڪ ئي آواز سان پوري قوم کي تباهه ڪري سگهي ٿو، ان کي ڪنهن وڏي لشڪر يا هٿيارن جي ضرورت ناهي.
• الله جي عذاب کان بي پرواهه نه ٿيڻ گهرجي، ڇاڪاڻ ته اچانڪ ۽ اوچتو ئي اچي ٿو ۽ انسان کي مهلت نه ملندي آهي.
• دنيا جي زندگي نهايت نازڪ ۽ عارضي آهي؛ هڪ لمحي ۾ سڀ ڪجهه ختم ٿي سگهي ٿو.
• انبياءَ ۽ نيك ماڻهن جي مخالفت ڪرڻ ۽ انهن کي ڪوڙو ڪرڻ جو نتيجو هميشه تباهي ۽ بربادي هوندو آهي.
• قرآن مجيد ۾ بيان ڪيل اهي واقعا اسان لاءِ نصيحت ۽ عبرت جو سبب آهن، ته اسان الله جي حڪمن تي عمل ڪريون ۽ ان جي نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم جي تعليمات تي هلون.
• الله جي رحمت ۽ بخشش ڏانهن موٽڻ ۾ ئي اسان جي ڀلائي آهي، ڇاڪاڻ ته هو توبه ڪندڙن کي معاف ڪرڻ وارو ۽ مهربان آهي.