Йа Син сүрөсү — Аят 35

1. Аяттагы түшүндүрүүнү талап кылган сөздөр:

• ثَمَرِهِ — анын (бак-дарактын) жемиши.
• عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْ — алардын колдору иштеп жасаган нерселер (б.а. адамдардын эмгеги менен өндүрүлгөн нерселер).
• أَفَلَا يَشْكُرُونَ — алар эмнеге шүгүр кылышпайт? (таң калуу жана эскертүү маанисиндеги суроо).

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Аллах Таала бул аятта адамдарга берген жаратылыштын жана жердин берекелерин эскертип, аларды ой жүгүртүүгө чакырат. Аллах жамгыр жаадырып, жерди тирилтип, бак-дарактарды өстүрүп, алардын жемиштерин чыгарат. Бул жемиштерди адамдар жеп, пайдаланышат. Бирок бул жемиштер адамдардын өз күч-кубаты, акылы жана эмгеги менен гана жаралган эмес — эң негизгиси, Аллахтын ырайымы, берекеси жана жаратуучу күчү менен пайда болот. Адамдар жерди айдап, үрөөнү себишет, бирок өсүүнү, жемиш берүүнү Аллах берет. Демек, бул жерде адамдарга эскертүү бар: силер жеп жаткан нерселер силердин гана эмгегиңердин жыйынтыгы эмес, Аллахтын силерге берген чоң жакшылыгы. Ошондуктан Аллах аларга: «Аллахтын силерге берген ушул улуу жакшылыктары үчүн Ага шүгүр кылбайсыңарбы?» — деп сурайт. Шүгүр кылуу дегенибиз — Аллахты жалгыз Кудай деп билүү, Ага ибадат кылуу, пайгамбарларына ыйман келтирүү жана берген жакшылыктары үчүн Ага ыраазы болуп, алкыш айтуу.

1. Аяттан алынуучу пайдалар жана насааттар:

• Аллахтын бизге берген жакшылыктары эсепсиз жана түгөнгүс. Жедик-ичкен тамагыбыз, суубуз, абабыз — баары Анын ырайымынын белгиси.
• Адам өз күчүнө, акылына гана таянып калбай, ар бир жакшылыктын артында Аллахтын кудурети жана ырайымы турганын түшүнүү керек.
• Шүгүр кылуу — ыймандын жана Аллахка жакындыктын ачкычы. Шүгүр кылган адамга Аллах жакшылыктарды дагы көбөйтөт.
• Бул аят бизди ой жүгүртүүгө, жаратылышка көз салып, Аллахтын улуулугун таанууга чакырат.
• Ислам — бул жаратылыш менен шүгүрдү, ыйман менен жакшылыкты айкалыштырган дин. Ар бир жемиш, ар бир тамак бизди Аллахка шүгүр кылууга жетелейт.
• Ошондуктан ыймандуу адам ар дайым «Альхамдулиллах» деп, Аллахтын берген жакшылыктары үчүн Ага алкыш айтып, ибадат кылып жашоосу керек.