Yosin surasi — Oyat 35

Kalimalarning ma'nolari:

• Samari: mevasi, hosili.
• Ma amilathu aydihim: ularning qoʻllari bilan qilgan ishlari, yaʼni ekkanlari va oʻstirganlari.

Tafsir:

Alloh taolo yer yuzida turli xil bogʻlar, daraxtzorlar yaratdi va ularga osmondan suv tushirdi. Mana shu suv orqali daraxtlar meva beradi, ekinlar unib-oʻsadi. Bularning barchasi bandalarning meva-chevalardan yeb, rizqlanishlari uchundir. Bu mevalarning hosil boʻlishida insonning hech qanday kuchi va harakati yoʻq — barchasi Allohning fazli va marhamatidir. Insonlar faqat ekish va parvarish qilishda mehnat qiladilar, xolos. Ammo asl neʼmatni beruvchi — yomgʻirni yogʻdiruvchi, yerni unib-chiqaruvchi, daraxtlarni mevali qiluvchi — yolgʻiz Allohdir.

Shunday ekan, insonlar bu ulkan neʼmatlarni koʻrib, Allohga shukr qilmaydilarmi? Uning yagona ekaniga iymon keltirib, Unga ibodat qilib, bergan neʼmatlari uchun shukrona aytmaydilarmi? Insonning oqilona ishi — mana shu neʼmatlarning haqiqiy egasini tan olish va Unga shukr qilishdir.

Foydalar:

• Alloh taolo bandalariga koʻp neʼmatlar berganki, ularning son-sanoogʻi yoʻq. Har bir meva, har bir hosil — Allohning marhamatidir.
• Insonning mehnati faqat sababdir; asl taʼsir etuvchi va rizq beruvchi — Allohdir. Shuning uchun inson mehnat qilishi bilan birga Allohga suyanishi va shukr qilishi lozim.
• Shukr qilish — insonni Allohga yaqinlashtiradi va neʼmatlarning ziyoda boʻlishiga sabab boʻladi. Alloh shukr qiluvchi bandalarini yaxshi koʻradi va ularga yanada koʻproq beradi.
• Ushbu oyat insonni tabiatdagi goʻzalliklar va neʼmatlar ustida tafakkur qilishga, Allohning qudrati va hikmatini anglashga chorlaydi. Bu tafakkur inson qalbini imon va shukrga toʻldiradi.