Сураи Йа Син — Оят 5

1. Маънои калимаҳо:

— «Танзил»: фурӯ фиристодан, нозил кардан. Дар ин ҷо маънои он аст, ки ин Қуръон аз ҷониби Худо фурӯ фиристода шудааст.

— «Ал-Азиз»: Ғолиб, тавонманд, ки ҳеҷ кас бар Ӯ ғолиб намеояд.

— «Ар-Раҳим»: Меҳрубон, ки ба бандагони худ меҳрубонӣ мекунад.

1. Тафсири оят:

Ин Қуръони Карим аз ҷониби Худованди Ғолибу Тавонманд фурӯ фиристода шудааст, ки ҳеҷ кас наметавонад бар Ӯ ғолиб шавад ва ҳеҷ чиз аз қудрати Ӯ берун нест. Ҳамзамон Ӯ ба бандагони худ, бахусус ба муъминон, бисёр меҳрубон аст. Ин китоб бар роҳи рост ва шариати устувор фурӯ фиристода шудааст, то мардумро ба роҳи ҳақ ҳидоят кунад. Худованди Таоло ин Қуръонро бо қудрати комили худ нозил кардааст ва дар он барои бандагони худ меҳрубонию раҳмат нишон додааст. Ҳар он чизе, ки дар ин китоб омадааст, аз ҷониби Худованди Ғолиби Меҳрубон аст, ки ҳам қудрати комил дорад ва ҳам раҳмати васеъ.

1. Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят ба мо мефаҳмонад, ки Қуръон каломи Худои Ғолибу Меҳрубон аст, на суханони одамӣ ё фаришта.

— Худованди Таоло ҳам қудрат дорад ва ҳам раҳмат; Ӯ метавонад ҳар чизро иҷро кунад ва ҳамзамон ба бандагони худ меҳрубон аст.

— Ин оят моро ба сӯи бовар ба Қуръон ҳамчун китоби Худо ҳидоят мекунад ва дар дилҳо муҳаббат ба ин китоби муқаддасро зиёд мекунад.

— Фаҳмидани он ки Қуръон аз ҷониби Худованди Ғолибу Меҳрубон нозил шудааст, ба мо кӯмак мекунад, ки ба он бо эҳтиром ва итоат муносибат кунем.

— Ин оят ба мо умед мебахшад, ки Худованди Меҳрубон ҳамеша ба бандагони худ раҳмат мекунад ва онҳоро дар роҳи рост ҳидоят менамояд.