Surat Yasin — Ayat 52

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• يَا وَيْلَنَا : "Dhuh cilaka kita", yaiku tembung panggetun lan panyesalan kang gedhe banget.
• مَرْقَدِنَا : "Papan turu kita", yaiku kubur kang dadi papan ngaso sawise mati.
• بَعَثَنَا : "Sapa kang nangekake kita", yaiku urip maneh saka kubur.
• الرَّحْمَنُ : "Allah Kang Maha Welas", yaiku asmane Allah kang nuduhake welas asih kang jembar.
• صَدَقَ الْمُرْسَلُونَ : "Para utusan iku padha bener", yaiku para nabi kang ngandhakake bab dina kiyamat iku temen-temen bener.

2) Tegese ayat iki sakabehe:

Ing dina kiyamat, wong-wong kafir kang maune padha nyélaki anane dina urip maneh saka kubur, padha nangis lan nyesel banget. Padha ngucap: "Dhuh cilaka kita! Sapa ta kang nangekake kita saka kubur, papan turu kita?" Padha kaget lan bingung merga maune ora percaya. Banjur ana kang mangsuli: "Iki ta kang wis dijanjekake dening Allah Kang Maha Welas, lan para utusan iku padha bener anggone ngandhakake bab iki." Dadi ing dina iku wong-wong kafir padha ngakoni kabeneran, nanging pangakon iku wis ora ana gunane maneh merga wis kasep.

3) Piwulang lan faedah saka ayat iki:

• Ayat iki mulangake yen dina kiyamat iku mesthi kelakon, ora ana kang bisa nyélaki.
• Wong kang maune ora percaya bakal nyesel banget nalika weruh kasunyatane, nanging panyesalan iku wis ora migunani.
• Kita kudu ngandel marang apa kang diandhakake dening para nabi, merga kabeh iku bener lan saka Allah.
• Ayat iki ngelingake supaya kita tansah nyiapake dhewe kanggo dina akhirat, ora mung mikir urip ing donya.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, merga Al-Qur'an wis ngandhani bab-bab kang bakal kelakon, supaya kita ora kaget lan ora cilaka ing tembe mburi.