Surat As-Saffat — Ayat 10

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• خَطِفَ الْخَطْفَةَ : nyolong utawa njupuk kanthi cepet banget.
• فَأَتْبَعَهُ : banjur nututi dheweke.
• شِهَابٌ : geni murub saka langit utawa lintang sing sumunar.
• ثَاقِبٌ : sumunar banget lan nembus, ora kecegah.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki nerangake bab syaitan-syaitan sing nyoba nyolong kabar saka langit. Sakdurunge wis diterangake yen syaitan-syaitan iku ora bisa krungu omongane para malaikat ing langit, nanging ing ayat iki ana pangecualian: yaiku syaitan sing bisa nyolong sak cepet-cepete, mung sak tembung wae saka omongan para malaikat sing lagi padha rembugan bab perkara sing durung dingerteni dening wong ing bumi. Sawise nyolong tembung mau, syaitan iku banjur dioyak dening geni murub saka langit sing sumunar banget lan nembus, ora bisa kecegah. Geni mau bisa ngobong syaitan kasebut sadurunge dheweke bisa ngirim tembung mau marang kanca-kancane. Nanging kadhang kala, kanthi takdir saka Gusti Allah, syaitan mau isih bisa ngirim tembung mau marang kanca ing ngisore, banjur diterusake marang para dukun utawa tukang ramal. Tembung siji sing bener mau banjur dicampur karo atusan goroh, mula wong-wong sing krungu dadi kebingungan lan percaya marang ramalan sing sejatine akeh goroh.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake yen Gusti Allah iku Maha Kuwasa njaga langit lan wahyu-Nya saka gangguan syaitan.
• Para dukun lan tukang ramal iku sejatine ora duwe kawruh bab perkara gaib; sing padha omongake iku campuran saka tembung sing dicolong syaitan lan goroh sing akeh banget.
• Kita kudu percaya marang wahyu lan ilmu sing teka saka Gusti Allah lan Rasul-Nya, ora marang ramalan utawa dukun.
• Ayat iki uga ngelingake yen syaitan iku makhluk sing ora bisa nglawan kekuwatane Gusti Allah, sanajan dheweke nyoba nyolong kabar, mesthi bakal dioyak lan diobong dening geni saka langit.
• Iki nuduhake yen Al-Qur'an iku dijaga dening Gusti Allah, mula ora ana siji wae sing bisa ngrusak utawa nambah-nambahi isine.