Ас-Саффат сүрәсе — Аять 136

Сүзләрнең мәгънәсе:

• ثُمَّ – аннары, шуннан соң.
• دَمَّرْنَا – без һәлак иттек, юк иттек, җимердек.
• الْآخَرِينَ – калганнарын, башкаларын (ягъни калган кавемне).

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә Лут пәйгамбәрнең кавеменә килгән ґәзабның дәвамын сөйли. Лут пәйгамбәр үз кавемен чын иманга, пакьлеккә чакыргач, алар аңа каршы килделәр һәм бозык эшләрендә дәвам иттеләр. Аллаһы аларга ґәзаб иңдерергә карар кылгач, Лут пәйгамбәргә һәм аның ышанган кешеләренә котылырга әмер бирде. Ә менә калганнарына – аның кавеменнән иман китермәгән, аны ялганчы санаган кешеләргә – Аллаһының ґәзабы иңде. Алар өстенә таш яңгыры яудырылды, өйләре астына-өскә килде, һәм аларның барысы да һәлак булды. Бу – аларның пәйгамбәргә каршы килүләре һәм гөнаһлы эшләрендә туктамаулары өчен булган җәза иде. Аллаһы аларны тулысынча юк итте, хәтта берәр эзе дә калмады.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Аллаһы Тәгаләнең ґәзабы чын – Ул үз рәсүлләрен ялганчыларны һәлак итү белән дәлилли. Бу – мөэминнәргә тәсәлли һәм дәшмәүчеләргә кисәтү.
2. Пәйгамбәрләргә каршы килү һәм аларны ялганчы санау – һәлакәткә китерә торган зур гөнаһ.
3. Аллаһының ярдәме чын мөэминнәргә һәрвакыт килә, ә ґәзабы – аның рәсүлләрен инкяр итүчеләргә.
4. Бу аять безгә Аллаһының кодрәтен һәм ґәзабын искә төшереп, гөнаһлардан читләшергә һәм пәйгамбәрләр юлыннан барырга өнди.