سوره صافات — آیه 136

معانی کلمات:

• دَمَّرْنَا: نابود کردیم، هلاک ساختیم.
• الْآخَرِينَ: دیگران، باقی‌ماندگان.

تفسیر آیه:

سپس خداوند متعال پس از نجات حضرت لوط (علیه‌السلام) و مؤمنان همراه او، باقی‌ماندگان قوم لوط را که به پیامبرشان کفر ورزیدند و دعوت او را تکذیب کردند، به کلی نابود و هلاک ساخت. این هلاکت شامل همه کسانی شد که از پذیرش حق سر باز زدند و بر گناه و طغیان خود اصرار ورزیدند. عذاب الهی آنان را فراگرفت و هیچ‌یک از آنان باقی نماند، به‌گونه‌ای که اثری از آنان برجای نماند و سرنوشتشان عبرتی برای آیندگان شد.

فواید و پیام‌های آیه:

1. سنّت الهی در یاری مؤمنان و نابودی ستمگران: این آیه نشان می‌دهد که خداوند هرگز بندگان مؤمن و صالح خود را فراموش نمی‌کند و در عین حال، ستمگران و تکذیب‌کنندگان حق را به سزای اعمالشان می‌رساند. این مژده‌ای برای مؤمنان است که در نهایت، پیروزی از آنِ آنان خواهد بود.
2. عاقبت تکذیب پیامبران: سرنوشت قوم لوط هشداری جدی برای همه کسانی است که پیام الهی را نادیده می‌گیرند و در برابر دعوت انبیاء گردنکشی می‌کنند. تاریخ همواره گواه این حقیقت است که عذاب الهی دیر یا زود دامان ستمگران را می‌گیرد.
3. اهمیت ایمان و اطاعت: نجات یافتن حضرت لوط و همراهانش در برابر نابودی دیگران، نشان می‌دهد که ایمان و اطاعت از فرمان خداوند، تنها راه رهایی از عذاب و رسیدن به سعادت است. این آیه مؤمنان را ترغیب می‌کند که در هر شرایطی بر ایمان خود استوار بمانند و از گناهان دوری کنند.