Ас-Саффат сүрәсе — Аять 135

Сүзләрнең мәгънәләре:

• إِلَّا — мәгънәсе: «башка», «тыш».
• عَجُوزًا — бик карт, олы яшьтәге хатын.
• فِي الْغَابِرِينَ — һәлак булучылар арасында калучылардан, ягъни ґәзапта калучылардан.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә Үзенең пәйгамбәре Лут галәйһиссәламнең котылу вакыйгасын сөйли. Лут пәйгамбәрне һәм аның әһелен — иман китергән гаилә әгъзаларын — Аллаһы ґәзаптан коткарды. Ләкин аның хатыныннан башка. Ул хатын — карт, олы яшьтәге бер хатын иде. Ул иман китермәде, ә кавеменең бозык эшләренә риза булып, алар белән бергә кәфер булып калды. Шуңа күрә ул һәлакәттә калучылар арасында булды, ягъни Аллаһының ґәзабы аңа да иреште, һәм ул башка һәлак булучылар белән бергә һәлак булды.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Кешенең туганы яки ире — пәйгамбәр булуы аны котылдырмый; һәркем үз иманы һәм гамәлләре өчен җавап бирәчәк.
2. Хатынның кәферлеге аның пәйгамбәр иренә дә, аның дәгъватына да файда китермәде — дин юлында туганлык түгел, ә иман хәлиткеч әһәмияткә ия.
3. Аллаһының ґәзабы гадел: ул кәферләргә килде, ә мөэминнәр — коткарылды. Бу — Аллаһының рәхмәте һәм ґәзабының һәркемгә үз гамәленә карап булачагын күрсәтә.
4. Мөэмин кеше өчен иң зур куркыныч — үз гаиләсендәге кәферлекне җиңел карау; чөнки ул кеше якыннарының һәлакәтенә сәбәпче була ала.