سوره صافات — آیه 137

معانی کلمات:

• مُصْبِحِینَ: کسانی که صبح میکنند؛ یعنی در وقت صبح و بامداد.

تفسیر آیه:

ای اهل مکه! شما در سفرهای خود به سوی شام، به طور قطع و یقین در وقت صبح بر خانهها و آثار ویرانشدهی قوم لوط عبور میکنید. این عبور شما نه تنها در صبحگاهان است، بلکه در شب نیز از کنار این ویرانهها میگذرید. این منازل ویران و آثار هلاکت آن قوم، نشانهای آشکار از عذاب الهی است که بر آنان نازل شد. خداوند متعال با این بیان، قریش را مورد خطاب قرار میدهد که آنان در رفتوآمدهای تجاری خود به شام، از نزدیک این آثار شوم را مشاهده میکنند و با چشم خود میبینند که چگونه آن قوم به سبب گناهانشان نابود شدند و اثری از آنان باقی نماند.

فواید و پیامهای آیه:

• گذر انسان از آثار عذابهای الهی، فرصتی برای عبرتگیری و پندآموزی است؛ چرا که دیدن سرنوشت شوم گناهکاران، دل را بیدار و انسان را از تکرار خطاهای آنان بازمیدارد.
• این آیه نشان میدهد که خداوند متعال در نهایت رحمت، هشدارهای خود را پی در پی برای بندگانش بیان میکند تا پیش از فرا رسیدن عذاب، به سوی توبه و اصلاح بازگردند.
• سنت الهی بر این است که هیچ قومی بدون اتمام حجت و ارسال پیامبران، عذاب نمیشود؛ و پس از آن نیز اگر عبرت بگیرند، رحمت الهی شامل حالشان میشود.