Surah As-Saffat — Aya 137

Ma’anar Kalmomi:

• Musbihina: Wato lokacin safiya, a farkon rana.

Tafsiri:

Ku ya mutanen Makka! Lalle ne ku, a cikin tafiye-tafiyenku zuwa Sham (Siriya), kuna wucewa a kan gidajen mutanen Luɗu da wuraren da suka lalace a lokacin safiya. Kuna ganin alamominsu da abin da ya same su na azaba, amma ba ku yin tunani game da shi, don ku ji tsoron kada irin wannan azaba ta same ku kamar yadda ta same su. Wannan ya zama hujja a kanku, domin kuna wucewa a kansu da safe da yamma, kuna ganin abin da ya faru da su da idanunku, amma duk da haka ba ku cikin masu gargaɗi.

Fa’idodi:

1. Wannan ayar tana nuna cewa Allah Mai rahama ne ga bayinsa, yana tunatar da su abubuwan da suka faru a baya don su koyi darasi, kafin azaba ta same su.
2. Yana nuna cewa ziyartar wuraren da azaba ta sauka a baya abu ne mai amfani, domin yana ƙara wa mutum tsoron Allah da tunatar da shi sakamakon zunubai.
3. Yana karfafa wa mumini imani da cewa Allah Mai ikon yi ne, kuma yana iya halaka masu laifi kamar yadda ya halaka mutanen Luɗu, don haka ya kamata mutum ya yi taka tsantsan daga abin da ya sa suka halaka, wato luwadi da sauran manyan zunubai.
4. Yana nuna cewa al’ummomin da suka gabata suna zama darasi ga al’ummomin da suka zo bayansu, domin su guji hanyoyin da suka kai ga halaka.