سورت صافات — آیت 140

د معنیٰ لرونکي ویسي:

• اَبَقَ: تښتېدل، له خپل قوم څخه په قهر سره وتل.
• الفُلْكِ: بېړۍ.
• المَشْحُونِ: ډکه شوې، له مسافرینو او بار څخه ډکه بېړۍ.

تفسیر:

دا آیت د حضرت یونس علیه السلام د کیسې یوه برخه ده چې الله تعالی یې د پیغمبرانو په لړ کې یادوي. کله چې حضرت یونس علیه السلام پر خپل قوم باندې په قهر شو او د الله تعالی له اجازې پرته یې له خپل ټاټوبي څخه وتښتېد، نو هغه یوې بېړۍ ته ورسېد چې له مسافرینو، سامان او بار څخه ډکه وه. هغه په دې بېړۍ کې سپور شو ترڅو لرې ځای ته ولاړ شي. دا د هغه له خوا یوه تېروتنه وه ځکه چې پیغمبر باید د الله تعالی په امر انتظار کړی وای، خو الله تعالی د هغه دا کار په رحمت سره ونه لید او وروسته یې په سمندر کې هغه په آزموینه کې واچاوه.

فایدې:

• دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې په قهر او غوسه کې باید پرېکړې ونه کړو، ځکه چې قهر انسان له سمې لارې څخه ګرزوي.
• پیغمبران هم انسانان دي او له دوی څخه هم کوچنۍ تېروتنې کېدای شي، خو الله تعالی دوی ته توبه او بېرته راګرځېدنه ورکوي. دا مونږ ته د توبې دروازه پرانیزي.
• الله تعالی د خپل پیغمبر په تېروتنه سره سره هغه پرې نه ښود، بلکې وروسته یې هغه ته لارښوونه وکړه. دا د الله تعالی رحمت او مهربانۍ ښکارندوی دی چې د خپلو بندګانو پر تېروتنو سترګې پټوي او دوی ته د بېرته راګرځېدو زمینه برابروي.
• په دې آیت کې د بېړۍ یادونه مونږ ته دا هم ښیي چې سفر او کاروبار په دیني ژوند کې روا او عادي خبره ده، خو په دې شرط چې د الله تعالی له احکامو سره سم وي.