صافات سۈرىسى — ئايەت 140

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• ئەبەقە: قاچتى، يوشۇرۇن ھالدا كەتتى. بۇ يەردە يۇنۇس ئەلەيھىسسالامنىڭ قەۋمىدىن رۇخسەتسىز ھالدا كېتىپ قېلىشىنى كۆرسىتىدۇ.
• ئەل-فۈلك: كېمە، چوڭ كېمە.
• ئەل-مەشھۇن: تولدۇرۇلغان، يۈك ۋە يولۇچىلار بىلەن لىق تولغان.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا يۇنۇس ئەلەيھىسسالامنىڭ قىسسىسىنى بايان قىلىپ، ئۇنىڭ پەيغەمبەرلەردىن ئىكەنلىكىنى ۋە ئاللاھ تەرىپىدىن تاللانغانلىقىنى ئەسكەرتىدۇ. بۇ ئايەتتە ئۇنىڭ قەۋمىدىن قانداق كەتكەنلىكى سۆزلىنىدۇ: ئۇ قەۋمىنىڭ ئىمان ئېيتماسلىقىدىن قايغۇرۇپ، ئاللاھنىڭ رۇخسىتىسىز ئۇلارنىڭ ئارىسىدىن چىقىپ كەتتى. ئاندىن يولۇچىلار ۋە يۈكلەر بىلەن لىق تولغان بىر كېمىگە چىقتى. بۇ ھەرىكەت ئۇنىڭ ئىنسانىي جەھەتتىن قىلغان ئىجتىھادى بولۇپ، ئاللاھ ئۇنىڭغا ئەپۇ قىلغان ۋە كېيىنكى قىسسىلەر ئارقىلىق ئۇنىڭ سەۋر-تاقەت ۋە تەۋبە قىلىش ساۋاقلىرىنى ئۆگەتكەن.

بۇ ئايەتتىن ئالىمىزكى، پەيغەمبەرلەرمۇ ئىنسان بولۇپ، ئۇلارمۇ خاتالىق قىلىشى مۇمكىن، ئەمما ئاللاھ ئۇلارنى تەربىيەلەپ، توغرا يولغا قايتۇرىدۇ. يۇنۇس ئەلەيھىسسالامنىڭ قىسسىسى بىزگە سەۋر قىلىشنى، ئاللاھنىڭ ھۆكمىگە رازى بولۇشنى ۋە ئالدىراپ قارار چىقارماسلىقنى ئۆگىتىدۇ. شۇنداقلا، ئاللاھنىڭ رەھمىتى كەڭ بولۇپ، تەۋبە قىلغان بەندىسىنىڭ گۇناھىنى كەچۈرىدۇ. بىز ھەر ۋاقىت ئاللاھقا يۆنەلىپ، ئۇنىڭ ياردىمىنى تىلىشىمىز، قىيىنچىلىقلارغا سەۋر قىلىشىمىز كېرەك. ئاللاھ بىزنى يۇنۇس ئەلەيھىسسالامنىڭ قىسسىسىدىن ئىبرەت ئېلىپ، ئىماندا مۇستەھكەم بولۇشقا مۇۋەپپەق قىلغاي.