Ас-Саффат сүрәсе — Аять 140

Сүзләрнең мәгънәләре:

• әбәк — качты, китте (колның хуҗасыннан качуы кебек, монда Аллаһының рөхсәтеннән башка китү мәгънәсендә).
• әл-фулк — кораб.
• әл-мәшхүн — тутырылган, йөкләр һәм кешеләр белән тулган.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә үзенең пәйгамбәре Йунус галәйһиссәламнең кыйссасын искә ала. Ул үзенең кавеменә ачуланып, алардан аерылып киткән иде. Аллаһының рөхсәте булмаган хәлдә, ул кавемен ташлап, диңгез буена юнәлде. Анда ул кешеләр һәм йөкләр белән тулган зур корабка утырды. Бу кораб авыр йөкләр һәм күп сандагы юлчылар белән тутырылган иде. Йунус галәйһиссәламнең бу эше — үз ихтыяры белән, Аллаһының рөхсәтеннән башка кавеменнән аерылуы — аның өчен сынауга әверелде, чөнки Аллаһы аны бу хәлдә дә үзенә хезмәт итүче итеп тәрбияләргә теләде. Ләкин Аллаһы аның гөнаһын гафу итте һәм аны пәйгамбәрлеккә кайтарды, чөнки ул ихлас тәүбә итүчеләрдән иде.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Пәйгамбәрләр дә хата кылырга мөмкин, ләкин аларның тәүбәсе һәм Аллаһыга кайтуы — безгә үрнәк. Бу безнең өчен зур дәрес: кем генә булсак та, хата кылсак, өмет өзмәскә, Аллаһыга тәүбә итеп кайтырга кирәк.
• Аллаһы Тәгалә үз колларына рәхмәтле, ул тәүбә итүчене кабул итә һәм аңа ярдәм итә.
• Бу аять безгә Аллаһының кодрәтен күрсәтә: Ул теләгән бәндәсен сынау аша үстерә һәм югары дәрәҗәләргә күтәрә.
• Корабтагы хәл — Аллаһының кодрәте белән һәрбер эшнең чишелеше барлыгын күрсәтә. Бәндә Аллаһыга таянырга һәм һәр хәлдә Аңа сыенырга тиеш.