Saffat surəsi — Ayə 140

Sözlərin izahı:

• أَبَقَ (əbəqə): Qaçdı, gizlicə uzaqlaşdı. Ərəb dilində bu söz əsasən qulun ağasından qaçması üçün işlədilir; burada isə Yunus peyğəmbərin (əleyhissəlam) qövmündən üz döndərib tərk etməsi mənasındadır.
• الْفُلْك (əl-fülk): Gəmi, böyük qayıq.
• الْمَشْحُون (əl-məşhun): Yüklənmiş, doldurulmuş — sərnişin və yüklə ağzına qədər dolu olan.

Ayənin təfsiri:

Uca Allah Öz peyğəmbəri Yunusu (əleyhissəlam) xatırladır. Yunus (əleyhissalam) uzun illər qövmünü Allaha imana dəvət etdi, lakin onlar inadla küfrlərində qaldılar. Qəlbi kədərlə dolan Yunus (əleyhissalam) Allahın iznini gözləmədən qövmünü tərk edib getdi və limanda sərnişinlərlə, yüklərlə ağzına qədər dolu bir gəmiyə mindi. Bu, onun qövmündən uzaqlaşmaq üçün etdiyi hicrət idi.

Bu ayədə diqqət yetirilməli olan incə məqam budur: Yunus (əleyhissalam) Allahın əmri olmadan qövmünü tərk etdiyi üçün sonradan böyük bir imtahana çəkildi. Bu, bizə öyrədir ki, dəvət yolunda çətinliklərə səbir etmək, tələm-tələsik qərar verməmək lazımdır. Allahın seçdiyi qulları belə sınağa çəkilirsə, biz adi insanlar səbrimizi daha da artırmalıyıq.

Ey insan! Bil ki, Allah Öz peyğəmbərlərini belə tərbiyə edir, onları tək qoymur. Yunus (əleyhissalam) gəmiyə mindikdən sonra başına gələnləri düşün: gəmi fırtınaya düşdü, püşk atıldı, o dənizə atıldı və balıq onu uddu. Lakin bütün bunlardan sonra Allah onu bağışladı və qövmü imana gəldi. Deməli, Allahın rəhməti qəzəbindən öndədir. Sən də günah etsən belə, Allaha tərəf qayıt, tövbə et — O, tövbələri qəbul edəndir.

Bu ayə bizə həm də öyrədir ki, peyğəmbərlər də insandırlar; onlar da yorulur, kədərlənir, səhv edə bilərlər. Lakin onların fərqi budur ki, səhv etdikdə dərhal Allaha yönəlir, bağışlanma diləyirlər. Gəl, biz də Yunus (əleyhissalam) kimi Allaha sığınaq, Onun rəhmətinə güvənək və dəvət yolunda səbirli olaq.