Ас-Саффат сүресі — Аят 140

1. Сөздердің мағынасы:

• إِذْ (Из): Сол уақытты, яғни Юнус пайғамбардың (ғ.с.) өміріндегі белгілі бір оқиғаны білдіреді.
• أَبَقَ (Әбәқа): Қашып кетті, құлдың қожайынынан қашуы сияқты, яғни рұқсатсыз, жасырын түрде кетіп қалды.
• الْفُلْكِ (Әл-фүлк): Кеме, су көлігі.
• الْمَشْحُونِ (Әл-мәшхун): Толық тиелген, жүктермен және адамдармен лық толы.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Юнус пайғамбардың (ғ.с.) өмірінен алынған бір көріністі баяндайды. Ол өзінің қауымына Аллаһтың хабарын жеткізіп, оларды тура жолға шақырды. Алайда қауымы оған сенбеді, қарсы шықты. Сол кезде Юнус пайғамбар қауымына ашуланып, Аллаһтың рұқсатынсыз олардан кетіп қалды. Ол бір кемеге мінді. Ол кеме адамдармен және жүктермен толық тиелген еді. Осылайша, ол өз қауымынан алыстап, басқа жаққа кетуді көздеді. Бұл оқиға Юнус пайғамбардың адамдық сезімі мен Аллаһтың тағдыры арасындағы сынақты көрсетеді.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Аллаһтың әміріне бағыну: Пайғамбар болса да, Аллаһтың рұқсатынсыз әрекет етудің салдары ауыр болуы мүмкін. Бұл бізге әр істе Аллаһтың әмірін күтудің маңыздылығын үйретеді.
• Сабырлық пен төзімділік: Юнус пайғамбардың қауымының қарсылығына шыдамай кетуі — сабырсыздықтың мысалы. Бізге қиындықтарға төзе білу, Аллаһтың көмегіне сену қажеттілігі еске салынады.
• Аллаһтың кешірімі: Юнус пайғамбардың кейінгі өмірі Аллаһтың кешірімді екенін көрсетеді. Қателік жасасақ та, тәубе етіп, Аллаһқа қайта оралуға болады.
• Исламның кеңдігі: Бұл оқиға адам баласының әлсіздігін, бірақ Аллаһтың рақымының шексіздігін көрсетеді. Бұл ислам дінінің адамға деген мейірімділігін, қателіктерден кейін де тура жолға түсу мүмкіндігін ұсынады.