Surja Es-Saffat — Ajet 143

Kuptimet e fjalëve:

• فَلَوْلَا: pse jo, përse nuk ishte (fjala tregon pengesën që e shpëtoi).
• مِنَ الْمُسَبِّحِينَ: prej atyre që e lartësojnë All-llahun, e përmendin Atë shumë dhe e adhurojnë Atë.

Tefsiri i ajetit:

All-llahu i Lartësuar na tregon se profeti Junus (alejhi selam), pasi u gëlltit nga balena, u gjend në errësirën e barkut të saj, në thellësi të detit. Nëse ai nuk do të kishte qenë prej atyre që e përmendin shumë All-llahun dhe e lartësojnë Atë – si para kësaj ngjarjeje ashtu edhe brenda barkut të balenës, kur tha: “La ilahe illa ente subhaneke inni kuntu mine dhalimin” (S'ka zot tjetër përveç Teje, i Lartësuar qofsh, unë kam qenë prej të padrejtëve) – ai do të mbetej në barkun e balenës deri në Ditën e Kiametit, dhe ajo do t'i bëhej varri i tij. Por për shkak të përmendjes së shumtë të All-llahut dhe tespihut (lartësimit të Tij), All-llahu ia pranoi lutjen, e shpëtoi nga ai errësirë e trefishtë dhe ia ktheu atij jetën normale.

Përfitimet nga ajeti:

1. Përmendja e vazhdueshme e All-llahut (dhikri) është shkak për shpëtim nga vështirësitë dhe sprovat, sado të mëdha qofshin ato.
2. Veprat e mira të mëparshme i ndihmojnë njeriut në momentet e vështira dhe i hapin dyert e shpëtimit.
3. Tespihu (lartësimi i All-llahut nga çdo e metë) është prej veprave më të dashura te All-llahu, dhe ai që e vazhdon atë, All-llahu kujdeset për të në çdo gjendje.
4. Ky ajet na mëson se edhe pejgamberët kanë nevojë për mëshirën e All-llahut, prandaj ne duhet t'i lutemi Atij gjithmonë dhe të mos ndihemi të sigurt nga dënimi i Tij.
5. Dhikri i All-llahut në rrethana të vështira është prej shkaqeve më të mëdha për lehtësimin e tyre, sepse All-llahu është me ata që e përmendin Atë.