Surja Es-Saffat — Ajet 144

Kuptimet e fjalëve:

• لَلَبِثَ: do të qëndronte e do të mbetej.
• فِي بَطْنِهِ: në barkun e tij (të balenës/hutit).
• إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ: deri në ditën kur njerëzit do të ringjallen (Dita e Kiametit).

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar tregon se, sikur Yunusi a.s. të mos kishte qenë prej atyre që e madhërojnë dhe e lartësojnë Allahun, dhe sikur të mos e kishte bërë atë lutjen e njohur në errësirën e barkut të balenës: "La ilahe illa Ente subhaneke inni kuntu mine dhalimin" (S'ka zot tjetër përveç Teje, i Lavdëruar qofsh, unë kam qenë prej të padrejtëve), ai do të mbetej në barkun e balenës deri në Ditën e Kiametit. Barku i balenës do t'i bëhej varri i tij, duke qëndruar aty i gjallë deri në ditën kur të gjithë njerëzit do të ringjallen. Por për shkak të lutjes së tij dhe sinqeritetit në pendim, Allahu ia pranoi lutjen dhe e shpëtoi nga ajo errësirë e madhe.

Përfitimet nga ajeti:

1. Lutja dhe pendimi i sinqertë janë shkaku më i madh për shpëtimin nga çdo vështirësi dhe sprovë, sado e madhe qoftë ajo.
2. Vlera e madhe e njeriut tek Allahu nuk matet me pozitën e tij, por me adhurimin, lutjen dhe përulësinë e tij ndaj Krijuesit.
3. Ky ajet na mëson se asnjë situatë nuk është e pashpresë, sepse mëshira e Allahut i përfshin të gjitha gjërat, dhe Ai i përgjigjet thirrjes së atij që i lutet Atij me sinqeritet.
4. Na nxit që ta ruajmë lidhjen me Allahun në çdo kohë, sidomos në momentet e vështira, sepse Ai është i Vetmi që mund të na nxjerrë nga çdo ngushticë.