Surat As-Saffat — Ayat 143

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• فَلَوْلَا (falau-lā): menawa ora ana, utawa yen ora amarga.
• الْمُسَبِّحِينَ (al-musabbiḥīn): wong-wong kang padha nyebut lan memuji Allah, yaiku wong kang kerep dzikir lan tasbih marang Allah.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki nerangake bab Nabi Yunus 'alaihissalam nalika dheweke ana ing njero weteng iwak gedhe. Allah SWT ngandhani menawa Nabi Yunus ora bakal bisa metu saka weteng iwak iku lan bakal dadi kuburane nganti dina kiamat, kajaba amarga dheweke kalebu wong kang kerep nyebut lan memuji Allah (musabbiḥīn). Sadurunge kedadeyan iku, Nabi Yunus wis kerep banget nindakake ibadah, dzikir, lan tasbih marang Allah. Lan nalika dheweke ana ing njero weteng iwak, dheweke uga tetep tasbih lan ndonga marang Allah kanthi pangucap: "Ora ana tuhan kajaba Panjenengan, Maha Suci Panjenengan, satemene aku kalebu wong kang padha nglakoni dosa." Mula, amarga dzikir lan tasbih kang akeh iku, Allah nylametake dheweke saka kasusahan kang gedhe. Dadi, ayat iki nuduhake sepira gedhene paedah lan berkah saka kerep dzikir lan nyebut asmane Allah, ora mung nalika susah, nanging uga sadurunge lan sakwise.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Dzikir lan tasbih marang Allah iku dadi sebab kang bisa nylametake wong saka kahanan kang angel lan mbebayani.
• Wong kang kerep nyebut asmane Allah bakal diparingi pitulungan lan berkah dening Allah ing wektu-wektu kang angel.
• Ibadah lan dzikir kang ditindakake kanthi ikhlas sadurunge kedadeyan susah iku dadi tabungan kabecikan kang bisa nulungi kita nalika kita butuh pitulungan.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah kerep dzikir lan tasbih marang Allah, amarga iku minangka tandha katresnan lan ketaatan marang Panjenengane.
• Kanthi dzikir, ati dadi tentrem lan kita dadi luwih cedhak marang Allah, saengga kita ora gampang putus asa nalika ngadhepi pacoban.
• Kisah Nabi Yunus iki mulangake marang kita supaya ora ninggalake dzikir lan taubat, sanajan kita lagi ana ing kahanan kang paling angel.