صافات سۈرىسى — ئايەت 143

1. مەنىسى ئېنىق بولمىغان سۆزلەر:

• فَلَوْلَا: ئەگەر بولمىسا، بولمىغان بولسا.
• الْمُسَبِّحِينَ: تەسبىھ ئېيتقۇچىلار، يەنى ئاللاھنى پاك دەپ ئەسلەپ، زىكىر قىلغۇچىلار.

1. ئايەت مەنىسى:

ئەگەر يۇنۇس ئەلەيھىسسالام بېلىقنىڭ قارنىغا كىرىپ قالغاندا، ئىلگىرى قىلغان كۆپ ئىبادەت ۋە ياخشى ئەمەللىرى، شۇنداقلا ئاللاھنى كۆپ ئەسلەپ تەسبىھ ئېيتقانلىقى بولمىغان بولسا، ئۇ بېلىقنىڭ قارنىدا ئۇزۇن مۇددەت قېلىپ قالاتتى، ھەتتا قىيامەت كۈنىگىچە شۇ يەر ئۇنىڭ قەبرىسى بولۇپ قالاتتى. ئەمما ئۇ ئىلگىرى ئاللاھنى كۆپ ئەسلەيدىغان، تەسبىھ ئېيتىدىغان كىشىلەردىن ئىدى. بېلىقنىڭ قارنىدا قالغاندا يەنە: «سەندىن باشقا ھېچ ئىلاھ يوق، سەن پاكسەن، مەن ھەقىقەتەن زالىملاردىن بولدۇم» دەپ تەسبىھ ئېيتتى. شۇنىڭ بىلەن ئاللاھ ئۇنىڭ دۇئاسىنى ئىجابەت قىلىپ، ئۇنى بېلىقنىڭ قارنىدىن قۇتقۇزدى.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئاللاھنى ئەسلەش ۋە تەسبىھ ئېيتىش مۇئمىننىڭ ھاياتىدىكى ئەڭ قىممەتلىك ئەمەللىرىدىندۇر. كىشى بېشىغا كەلگەن مۇشەققەت ۋە قىيىنچىلىق چاغلىرىدا، ئىلگىرى قىلغان ياخشى ئەمەللىرى ۋە ئاللاھقا بولغان تائەت-ئىبادەتلىرى ئۇنىڭغا مەدەت بولىدۇ. شۇڭا ھەر ۋاقىت ئاللاھنى ئەسلەپ، تەسبىھ ئېيتىپ، ياخشى ئەمەللەرنى كۆپ قىلىشىمىز كېرەك. بۇ ئايەت بىزنى ئاللاھقا يېقىنلىشىشقا، قىيىنچىلىق چاغلىرىدا ئۇنىڭدىن مەدەت سوراشقا ۋە ھەر قانداق ئەھۋالدا ئۇنىڭغا شۈكۈر قىلىشقا تەرغىب قىلىدۇ.