Surat As-Saffat — Ayat 159

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• سُبْحَانَ اللَّهِ (subḥānallāh): tembung kanggo nyucekake lan ngluhurake Allah saka samubarang kang ora pantes kanggo Panjenengane.
• عَمَّا يَصِفُونَ ('ammā yaṣifūn): saka samubarang kang padha digambarake utawa diandharake dening wong-wong kafir lan musyrik babagan Allah.

1. Tafsir ayat:

Allah iku Mahasuci lan Mahatinggi saka kabeh pangandikan lan gambaran kang ora pantes kanggo Panjenengane. Wong-wong kafir lan musyrik padha ngandharake babagan Allah kanthi barang-barang kang ora trep karo kamulyane, kayata nganggep Allah duwe anak, duwe sekutu, utawa duwe kanca ing bab ketuhanan. Kabeh pangandikan kang kaya mangkono iku luput lan ora bener. Allah iku Mahasuci saka kabeh iku mau, ora ana siji-sijia kang bisa madhani Panjenengane, lan ora ana kang pantes nyekutoni Panjenengane ing bab nyembah lan ketuhanan.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya tansah nyucekake Allah lan ngucapake tasbih, yaiku "Subhanallah", minangka wujud pangajen lan pangluhur marang Panjenengane.
• Kita dielingake supaya ora ngomong babagan Allah tanpa ngelmu, amarga ngomong babagan Allah kanthi ora bener iku kalebu dosa gedhe.
• Ayat iki nuduhake yen Allah iku Mahasuci saka kabeh kekurangan, mula kita kudu ngerti yen Allah iku siji, ora ana sekutu, lan ora ana kang madhani.
• Kanthi mangerteni kamulyane Allah, ati kita dadi luwih cedhak lan tresna marang Panjenengane, sarta luwih semangat ngibadah marang Allah.
• Ayat iki uga ngajak kita supaya tansah njaga lisan saka pangandikan kang ora pantes babagan Allah, lan tansah ngucapake tembung-tembung kang becik lan ngeluhurake asmane Allah.