Surat As-Saffat — Ayat 162

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• مَا أَنتُمْ : kowe kabeh ora
• عَلَيْهِ : marang Panjenengane (yaiku Allah)
• بِفَاتِنِينَ : wong-wong kang bisa nyasarake, bisa nggawa marang wong liya supaya kesasar saka dalan kang bener

2) Tegesing ayat:

Ayat iki isih ana gegayutane karo ayat sadurunge, yaiku bab wong-wong musyrik lan apa kang padha disembah saliyane Allah. Ing kene Allah ngandhani yen kowe kabeh, wahai para musyrik, lan barang-barang kang padha kok sembah saliyane Allah iku, ora bakal bisa nyasarake sapa wae saka dalan kang bener. Kowe ora duwe kekuwatan kanggo nggawa wong liya supaya kesasar lan nglakoni dosa, kajaba mung wong kang wis ditemtokake dening Allah yen dheweke bakal mlebu neraka amarga kekafirane lan kezalimane dhewe.

Dadi, ayat iki negesake yen para musyrik lan sesembahane iku ora bisa nyasarake wong-wong mukmin kang wis kukuh imane. Wong kang kesasar iku sejatine amarga pilihan lan tumindake dhewe, lan wis katetepake dening Allah. Kabeh iku nuduhake yen pituduh lan kesasar iku mung ana ing tangane Allah, dudu ing tangane makhluk.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yen iman iku dadi tanggung jawab pribadi. Ora ana wong liya kang bisa meksa kita kesasar utawa nyasarake kita yen kita dhewe wis kukuh ing dalan kang bener.
• Kita ora perlu wedi marang pengaruh ala saka wong liya, amarga ora ana kekuwatan kang bisa ngalahake pituduh saka Allah kanggo wong kang wis diparingi hidayah.
• Ayat iki uga ngelingake supaya kita tansah nyedhak marang Allah lan ngukuhake iman, amarga mung Allah kang bisa njaga kita saka kesasar.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih semangat lan seneng nglakoni agama Islam, amarga kita ngerti yen dalan kang bener iku wis cetha lan ora ana kang bisa nyegah kita saka iku kajaba saka karepe dhewe.
• Ayat iki nuduhake yen Islam iku agama kang ngajeni kebebasan milih, nanging uga ngelingake yen saben pilihan iku ana tanggung jawabe ing ngarsane Allah.