ซูเราะฮฺ อัส-ศ็อฟฟาต — อายะฮฺ 162

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญ:

• فَاتِنِينَ (ฟาตินีน) หมายถึง ผู้ที่ทำให้หลงผิด หรือผู้ที่ล่อลวงให้ออกนอกทาง
• عَلَيْهِ (อะลัยฮิ) ในที่นี้หมายถึง เกี่ยวกับอัลลอฮ์ หรือเกี่ยวกับการศรัทธาต่อพระองค์

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้เป็นส่วนหนึ่งของบริบทที่กล่าวถึงพวกมุชริกีน (ผู้ตั้งภาคี) ที่กล่าวโจมตีท่านนบีและบรรดาผู้ศรัทธา อัลลอฮ์ทรงตอบโต้คำกล่าวของพวกเขาว่า พวกเจ้าและสิ่งที่พวกเจ้าเคารพบูชานั้น ไม่สามารถที่จะทำให้ผู้ใดหลงผิดไปจากแนวทางที่ถูกต้องได้ แม้แต่คนเดียว

ความหมายก็คือ พวกเจ้าไม่มีความสามารถที่จะล่อลวงหรือทำให้ผู้ศรัทธาที่แท้จริงหันเหออกจากการศรัทธาต่ออัลลอฮ์ได้ เพราะการศรัทธานั้นเป็นสิ่งที่อยู่ในหัวใจ และอัลลอฮ์ทรงปกป้องบรรดาผู้ที่ศรัทธาอย่างจริงใจ พระองค์ทรงทำให้พวกเขามั่นคงอยู่ในหนทางที่ถูกต้อง

อย่างไรก็ตาม การหลงผิดจะเกิดขึ้นกับผู้ที่อัลลอฮ์ทรงกำหนดไว้แล้วว่าเขาจะเป็นผู้ที่เข้าสู่ไฟนรก เนื่องจากการกระทำของเขาเองที่เลือกปฏิเสธความจริงและจมอยู่กับความดื้อรั้นและการอธรรมของเขาเอง มิใช่เพราะความสามารถของพวกมุชริกีนในการล่อลวงแต่อย่างใด

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับ:

1. ความมั่นคงแห่งการศรัทธา – อายะฮ์นี้สอนให้เรามั่นใจว่า เมื่อเราเป็นผู้ศรัทธาอย่างแท้จริง ไม่มีผู้ใดจะสามารถทำให้เราหลงผิดไปจากหนทางของอัลลอฮ์ได้ ไม่ว่าจะถูกทดสอบด้วยสิ่งใดก็ตาม
2. การปกป้องจากอัลลอฮ์ – อัลลอฮ์ทรงปกป้องบรรดาผู้ศรัทธาที่จริงใจ พระองค์ไม่ทรงปล่อยให้พวกเขาถูกชักนำไปในทางที่ผิดโดยที่พวกเขาไม่รู้ตัว
3. ความรับผิดชอบส่วนบุคคล – การหลงผิดหรือการได้รับคำแนะนำนั้นขึ้นอยู่กับการเลือกของแต่ละคนเป็นสำคัญ ผู้ที่เลือกปฏิเสธความจริงด้วยความดื้อรั้นย่อมต้องรับผลของการกระทำของตนเอง
4. ความมั่นใจในชัยชนะแห่งความจริง – แม้ผู้ปฏิเสธจะพยายามเพียงใด พวกเขาก็ไม่สามารถเอาชนะความจริงได้ เพราะอัลลอฮ์ทรงอยู่ฝ่ายผู้ศรัทธาเสมอ
5. การปลอบใจผู้ศรัทธา – อายะฮ์นี้เป็นการปลอบใจท่านนบีและบรรดาผู้ศรัทธาในยุคนั้น ให้รู้ว่าคำกล่าวร้ายและการใส่ร้ายของพวกมุชริกีนจะไม่ส่งผลกระทบต่อความเข้มแข็งแห่งศรัทธาของพวกเขา