සූරා අස්-සාෆ්ෆාත් — ආයාත් 51

වදන්හි අර්ථ:

• قَالَ قَائِلٌ – (ඔවුන් අතරින්) කෙනෙක් පැවසුවේය.
• قَرِينٌ – (මාගේ) මිත්රයා, සගයා (ලෝකයේ සිටි සමීප මිතුරා).

පැහැදිලි කිරීම:

මෙම ආයාතයෙන් විස්තර කෙරෙන්නේ ස්වර්ගවාසීන්ගේ සංවාදයකි. එක් ස්වර්ගවාසියෙක් තම සගයන් අමතමින් මෙසේ පවසයි: “මට මෙලොව ජීවිතයේදී (ලෝකයේදී) සමීප මිත්රයෙක් සිටියේය.” එම මිත්රයා පුනරුත්ථාපනය (මරණින් මතු ජීවිතය) ප්රතික්ෂේප කරන්නෙක් විය. ඔහු මෙලොවදී මෙම ස්වර්ගවාසියාට පුනරුත්ථාපනය පිළිබඳ සැකයන් ඇති කිරීමට උත්සාහ කළේය. එනම්, ඔහු අසනු ඇත: “අප මිය ගොස් දූවිලි බවට පත් වූ පසු නැවත නැගිටින බව ඔබ විශ්වාස කරන්නෙහිද?” යනුවෙනි. මෙම ස්වර්ගවාසියා දැන් ස්වර්ගයේ සිටින අතර, තමාගේ ඒ සැක සහිත මිත්රයාගේ අවසානය කෙසේ වූයේද යන්න තම සගයන්ට පැවසීමට අදහස් කරයි. මෙය ඔවුන්ගේ කතාවේ ආරම්භය පමණි; ඉදිරි ආයාතවලදී එම කතාවේ ඉතිරි කොටස විස්තර කෙරේ.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

1. යහපත් මිත්රයන් සමඟ ඇසුරු කිරීමේ වැදගත්කම මෙමගින් අපට වැටහේ. මක්නිසාද අයහපත් මිත්රයෙකුට තම ඇදහිල්ල අනුව යමෙකුව නොමඟ යැවිය හැකි බව මෙම ආයාතයෙන් පෙනේ.
2. පුනරුත්ථාපනය ප්රතික්ෂේප කරන්නන් අවසානයේදී අසාර්ථක වන බවත්, සැබෑ ඇදහිලිවන්තයන් ජයග්රහණය කරන බවත් මෙමගින් පැහැදිලි වේ.
3. ස්වර්ගවාසීන් තම අතීත ජීවිතයේ අත්දැකීම් සිහිපත් කරමින් අන්යයන්ට අවවාද කිරීම, අපට මෙලොව ජීවිතයේදී යහපත් මාර්ගය තෝරා ගැනීමට මඟ පෙන්වයි.
4. අල්ලාහ්ගේ දයාව හා කරුණාව නිසා ඇදහිලිවන්තයන්ට ලැබෙන ස්වර්ගීය සතුට හා සාමය, ඔවුන් මෙලොවදී විඳි දුෂ්කරතා සියල්ල අමතක කරවයි.