Sure Sâffât — Ayet 51

Kelime Anlamları:

• Kâle kâilün minhüm: Onlardan biri (cennet ehli) söz aldı ve dedi.
• Kâne lî karîn: Benim bir arkadaşım/dostum vardı (dünyada).

Tefsir:

Bu âyet, cennet ehlinin birbirleriyle yapacakları o güzel ve anlamlı sohbetlerden bir kesiti bizlere sunuyor. Cenâb-ı Hak, cennetliklerin hâlini anlatırken, içlerinden birinin söz alıp şöyle dediğini haber veriyor: "Benim dünyada yakın bir arkadaşım, bir dostum vardı."

Bu söz, cennet ehlinin geçmişe dönük bir muhasebe yaptıklarını ve dünyadaki hatıralarını konuştuklarını gösteriyor. O kişi, dünyada kendisiyle sürekli beraber olan, sohbet ettiği, belki de aynı meclislerde bulunduğu bir dostunu hatırlıyor. Ancak bu dost, ahireti ve dirilişi inkâr eden, öldükten sonra tekrar dirilmeyi ve hesap gününü yalanlayan biriydi.

Bu hatıra, cennet ehli için bir şükür vesilesidir. Çünkü o arkadaşın inkârcı tutumuna rağmen, kendisi iman üzere sabit kalmış ve bu nimete ermiştir. Bu durum, müminin dünyadaki arkadaş seçiminin ne kadar önemli olduğunu da gözler önüne serer. İnsan, dostunun inancından ve ahlâkından etkilenir. Bu yüzden mümin, kendisini Allah'a yaklaştıracak, ahireti hatırlatacak salih dostlar edinmelidir.

Bu âyet aynı zamanda, cennet ehlinin birbirleriyle olan muhabbetini ve samimiyetini de gösterir. Onlar, dünyadaki hatıralarını paylaşarak birbirlerine nasihat eder ve Allah'ın kendilerine olan lütfunu dile getirirler. Bu, bizlere güzel bir örnektir: Müminler, bir araya geldiklerinde dünyevi meselelerden ziyade, imanlarını güçlendirecek, ahireti hatırlatacak konuları konuşmalıdırlar.

Sevgili kardeşim, bu âyet bize şu dersi verir: Dünyadaki dostluklarımız, ahiretteki kurtuluşumuzu etkileyebilir. Öyleyse dost seçerken dikkatli olalım; bizi Allah'a yaklaştıran, hayırda yarıştıran, kötülükten alıkoyan kimseleri kendimize yakın edelim. Unutmayalım ki, cennet ehlinin sohbeti bile ibret ve hikmet doludur. Rabbimiz, bizleri de o güzel sohbetlere ve o ebedi nimetlere nail eylesin.