سوره صافات — آیه 51

معانی کلمات:

• قَرین: همنشین، رفیق و همراهِ نزدیک که همواره با انسان است.

تفسیر آیه:

در این آیه، خداوند متعال از سخن یکی از مؤمنانِ بهشتی پرده برمیدارد که رو به دیگر بهشتیان کرده و میگوید: «من در دنیا همنشین و رفیقی داشتم که همواره با من بود و لحظهای مرا رها نمیکرد.» این جمله، سرآغاز حکایتی است که در آیات بعد به تفصیل بیان میشود؛ حکایتِ آن مؤمن با آن رفیقِ منکرِ معاد که با او دربارهی بعث و قیامت مجادله میکرد و او را به انکارِ روز رستاخیز دعوت مینمود. این مؤمنِ بهشتی، اکنون در اوج نعمت و سعادت، به یادِ آن گفتوگوهای دنیوی افتاده و میخواهد سرنوشتِ آن رفیقِ گمراه را برای دیگران بازگو کند تا عبرت بگیرند.

فواید و پیامهای آیه:

• همنشین و رفیق، تأثیر عمیقی بر سرنوشت انسان دارد؛ چه در مسیر هدایت و چه در مسیر گمراهی. بنابراین، انتخابِ دوست باید با دقت و بر اساسِ ایمان و تقوا صورت گیرد.
• مؤمنان در بهشت نیز از یادآوریِ نعمتهای الهی و نجاتِ خود از عذاب، لذت میبرند و شکرگزار پروردگارند.
• این آیه نشان میدهد که گفتوگو و تذکرِ مؤمنان با یکدیگر در بهشت، نه تنها ملالآور نیست، بلکه خود وسیلهای برای افزایشِ شادی و شکرگزاری آنان است.
• انکارِ معاد و روز قیامت، ریشهی بسیاری از گناهان و انحرافات است؛ چرا که انسانِ منکرِ حساب و کتاب، خود را آزاد میپندارد و در فساد و طغیان غرق میشود.