صافات سۈرىسى — ئايەت 51

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەر:

— «قَائِلٌ»: دېگۈچى، سۆزلەيدىغان كىشى.

— «مِّنْهُمْ»: ئۇلارنىڭ ئىچىدىن، يەنى جەننەت ئەھلىنىڭ ئارىسىدىن.

— «قَرِينٌ»: ھەمراھ، يۆلەلداش، دائىم بىللە بولىدىغان دوست.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت جەننەت ئەھلىنىڭ سۆزلىشىشىنى بايان قىلىدۇ. ئۇلار جەننەتتە نېئمەتلەر ئىچىدە خۇشال بولۇپ ئولتۇرغاندا، ئۇلارنىڭ ئىچىدىن بىر كىشى ئۆزىنىڭ دۇنيادىكى ھالىتىنى ئەسلەپ، ئۇ يەردە ئۇنىڭغا ھەمراھ بولغان، دائىم بىللە يۈرگەن بىر دوستىنىڭ بارلىقىنى ئېيتىپ بېرىدۇ. ئۇ دوستى ئاللاھقا ۋە قىيامەت كۈنىگە ئىشەنمەيدىغان، ئۆلگەندىن كېيىن قايتا تىرىلىشنى ئىنكار قىلىدىغان كىشى ئىدى. بۇ ئايەت شۇنداقلا جەننەت ئەھلىنىڭ ئۆزئارا سۆزلىشىپ، ئۆتكەن كۈنلەردىكى ھاياتلىرىنى ئەسلەشلىرىنى، ۋە ئىمان بىلەن كۇفرىنىڭ، ھىدايەت بىلەن گۇمراھلىقنىڭ پەرقىنى كۆرسىتىپ بېرىدۇ.

ئەي مۇئمىن قېرىنداشلار! بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، دۇنيادا ھەر بىرىمىزنىڭ ھەمراھلىرى، دوستلىرى بولىدۇ. ئەمما ئەڭ مۇھىمى، بىزنىڭ كىم بىلەن ھەمراھ بولۇشىمىز، كىمنىڭ سۆزىگە قۇلاق سېلىشىمىز ۋە كىمنىڭ يولىدا مېڭىشىمىزدۇر. ئىمانلىق دوست ئىنساننى جەننەتكە يېتەكلەيدۇ، ئىمانسىز دوست بولسا ئاخىرەتتە پۇشايمانغا قالدۇرىدۇ. شۇڭا، بىز ئاللاھقا ۋە ئاخىرەت كۈنىگە ئىشىنىدىغان، ياخشى ئەمەللەرگە ئۈندەيدىغان سالىھ دوستلارنى تاللىشىمىز كېرەك. ئاللاھ تائالا ھەممىمىزنى جەننەتتە بىرلىكتە بولىدىغان، ئۆزئارا خۇشاللىق ۋە شادلىق ئىچىدە ياشايدىغان سالىھ قۇللارىدىن قىلسۇن!