Surja Es-Saffat — Ajet 56

Kuptimi i fjalëve:

• تَاللَّهِ: Betohem në Allahun.
• إِن كِدتَّ: Me të vërtetë ishe gati/gati ma bëre.
• لَتُرْدِينِ: Të më shkatërroje, të më hidhje në shkatërrim e humbje.

Tefsiri i ajetit:

Ky ajet është vazhdim i dialogut që zhvillohet në Xhennet midis besimtarit dhe shokut të tij jobesimtar, i cili në Dunja përpiqej ta largonte nga rruga e drejtë dhe ta hidhte në mohim të ringjalljes. Kur besimtari e sheh shokun e vet në zjarr, ndërsa ai vetë është në kopshtet e Xhennetit, i drejtohet atij me fjalë plot habi dhe mirënjohje ndaj Zotit, duke i thënë: "Betohem në Allahun, ti ishe gati të më shkatërroje!" – domethënë, me mashtrimet dhe dyshimet që më hidhje, për pak më bëre të devijoj nga besimi dhe të bie në mohim, e kështu të pësoja të njëjtin fat të mjerë si ti. Por mëshira e Allahut dhe udhëzimi i Tij më ruajtën, më forcuan në iman dhe më larguan nga rruga jote e humbur. Ky është një moment triumfi për besimtarin, i cili e sheh qartë dallimin mes fundit të tij të lumtur dhe fundit të shokut të tij të shkatërruar.

Përfitimet nga ajeti:

1. Rëndësia e shoqërisë së mirë: Ajeti tregon se shoqëria e keqe mund të jetë shkak për shkatërrim, prandaj duhet të zgjedhim me kujdes miqtë tanë.
2. Fuqia e besimit: Besimtari i vërtetë qëndron i fortë përballë tundimeve dhe presioneve, sepse Allahu e mbron dhe e udhëzon.
3. Mirënjohja ndaj Allahut: Kur njeriu shpëton nga rreziqet shpirtërore, duhet ta falënderojë Allahun që e ruajti nga humbja.
4. Paralajmërim nga pasojat: Ajeti na bën të ditur se mohimi dhe largimi nga besimi çojnë në shkatërrim të përjetshëm, ndërsa besimi dhe durimi çojnë në shpëtim.
5. Realiteti i ringjalljes: Dialogu në Xhennet dhe Zjarr është dëshmi e vërtetësisë së jetës së përtejme, ku secili do të shohë frytin e veprave të veta.