Ас-Саффат сүрәсе — Аять 97

Сүзләрнең мәгънәләре:

• بُنْيَانًا — бина, корылма (монда ут ягу өчен зур мич кебек корылма мәгънәсендә).
• الْجَحِيمِ — каты ут, зур утлы урын (Җәһәннәм утының бер атамасы, монда шул ук мәгънәдә кулланыла).

Аять тәфсире:

Кәфер кавеме Ибраһим галәйһиссәламнең хак дәлилләре алдында гаҗиз калгач, аның белән сүз бәхәсендә отыла алмагач, алар көчкә, золымга күчтеләр. Алар үзара киңәшләшеп, Ибраһимны ничек юк итәргә дип уйладылар. Ахырда алар: "Аңа зур бер бина (мич) төзегез, аны утын белән тутырыгыз, ут яндырыгыз, ә ул ут кабынып, ялкынлангач, Ибраһимны шул эссе ут эченә ташлагыз", — диделәр. Аларның максаты — Ибраһимны иң аяусыз рәвештә үтерү, аның дәгъватын юкка чыгару иде. Ләкин алар Аллаһның үз пәйгамбәрен саклавын белмиләр иде.

Аятьтән алынган файдалар:

• Хак дәлил белән отыла алмаганнар, гадәттә, көчкә һәм золымга мөрәҗәгать итәләр. Бу — хаксызларның гадәте.
• Пәйгамбәрләргә һәм мөэминнәргә иң авыр сынаулар килсә дә, Аллаһ аларны үзенең кодрәте белән саклый. Ибраһим галәйһиссәламне ут яндырмавы — моңа ачык дәлил.
• Кәферләрнең нинди генә план корсалар да, Аллаһның әмере һәрвакыт өстен. Аларның утны ялкынландыруы Ибраһим өчен салкынлыкка әверелде.
• Бу вакыйга мөэминнәргә сынау вакытында сабыр итәргә һәм Аллаһка тәвәккәл кылырга өйрәтә. Аллаһ һәр мөэминне үзенең хикмәте белән саклый.