Saffat surəsi — Ayə 97

Sözlərin izahı:

• ابْنُوا: qurun, tikəsiniz.
• بُنْيَانًا: bir tikili, qurğu.
• فَأَلْقُوهُ: onu atın, tullayın.
• الْجَحِيمِ: şiddətli yanar od, cəhənnəm alovu.

Ayənin təfsiri:

İbrahim (əleyhissəlam) öz qövmünə bütlərin aciz olduğunu, heç bir fayda və zərər verə bilmədiklərini aydın dəlillərlə izah etdi. Onların haqqa qarşı heç bir dəlili qalmadı. Doğru sözün qarşısında aciz qaldıqda isə gücə əl atdılar. Bu, batilin həmişəki yoludur: dəlil tükəndikdə zorakılığa keçir.

Onlar öz aralarında məsləhətləşib dedilər: "İbrahim üçün böyük bir tikili qurun, içini odunla doldurun, sonra od vurun ki, alovlansın. Sonra onu bu yanan ocağın içinə atın." Beləcə onu yandırmaqla həqiqəti söndürəcəklərini zənn etdilər.

Lakin onlar bilmirdilər ki, Allah Öz peyğəmbərini qoruyacaq. Od İbrahimə sərin və salamat olacaq. Bu, Allahın qüdrətinin açıq-aydın dəlilidir. Allah istədiyi zaman atəşi belə itaətkar edir. Onların hiyləsi özlərinə qarşı döndü, iman isə qəlblərə yol tapdı.

Ey insan! Gör necə də gözəldir ki, haqq yolunda dayanan kimsə heç vaxt tək qalmır. Allah Öz dostlarını heç vaxt unutmaz. İbrahimin atəşə atılması onun üçün məğlubiyyət deyil, əksinə ən böyük qələbə oldu. Çünki Allah yolunda çəkilən hər bir əziyyət, sonunda nur və qurtuluşla nəticələnir. Gəl, sən də haqqa sarıl, Allahın qüdrətinə güvən. O, hər şeyə qadirdir və Öz bəndələrini heç vaxt yardımsız qoymaz.