سوره ص — آیه 28

معانی کلمات:

• أَمْ: آیا (برای استفهام انکاری به کار رفته است).
• الْمُفْسِدِينَ: تبهکاران و کسانی که در زمین فساد و تباهی میکنند.
• الْمُتَّقِينَ: پرهیزگاران، کسانی که از نافرمانی خدا دوری میکنند.
• الْفُجَّارِ: بدکاران و گناهکاران (جمع فاجر).

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه با بیانی پرسشی و انکاری، هرگونه برابری میان مؤمنان صالح و مفسدان زمین را نفی میکند. آیا سزاوار حکمت و عدل الهی است که کسانی را که ایمان آورده و اعمال نیک انجام دادهاند، با کسانی که در زمین به فساد و تباهی مشغولاند یکسان قرار دهیم؟ آیا میتوان پرهیزگاران را که از گناهان دوری میکنند، همانند بدکاران و گنهکاران دانست؟ هرگز! چنین تساویای ظلم و ناعدالتی است و هرگز از خداوند حکیم صادر نمیشود. بلکه خداوند عادل، مؤمنان پرهیزگار را پاداش نیک خواهد داد و آنان را وارد بهشت خواهد کرد، و مفسدان و بدکاران را به سزای اعمالشان خواهد رساند و در آتش دوزخ عذاب خواهد کرد. بنابراین، این دو گروه هرگز نزد خداوند یکسان نیستند و سرنوشت آنان کاملاً متفاوت است.

فواید و پیامهای آیه:

• عدالت الهی اقتضا میکند که نیکوکار و بدکار هرگز یکسان نباشند؛ این اصل، امید را در دل مؤمنان زنده میکند و آنان را به ادامه راه حق ترغیب مینماید.
• این آیه به انسان میآموزد که در زندگی، میان حق و باطل تمایز قائل شود و بداند که اعمال او بیپاسخ نمیماند.
• ایمان و عمل صالح، ارزشمندترین سرمایه انسان است که او را از مفسدان جدا میکند و به سعادت ابدی میرساند.
• این آیه دلگرمی برای پرهیزگاران است که در برابر فساد و تباهی دیگران، مأیوس نشوند و بدانند که خداوند پاداش آنان را تضمین کرده است.
• اسلام دین عدالت و حکمت است و هرگز میان خوب و بد، تساوی قائل نمیشود؛ این همان پیام فطری است که هر انسان سالمی آن را میپذیرد.