සූරා සාද් — ආයාත් 28

වදන්වල අර්ථ:

• الْمُفْسِدِينَ – නපුරු ක්‍රියා කරන්නන්, පොළොවේ අවුල් ජාවාරම් කරන්නන්
• الْمُتَّقِينَ – තක්වා (දෙවියන්ට බියෙන් යුතුව කටයුතු කරන) ධාර්මිකයන්
• الْفُجَّارِ – පාපතරයන්, අධාර්මිකයන්, පව්කාරයන්

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතය තුළින් අල්ලාහ් තආලා ප්‍රශ්නාර්ථක ලෙස පවසන්නේ, අපි ඇදහිලිවන්තයින් හා යහපත් ක්‍රියා කරන්නන්ව පොළොවේ නපුරු ක්‍රියා කරන්නන් හා සමාන කරන්නෙමුද? එසේත් නැතිනම් තක්වා ඇති ධාර්මිකයන්ව පාපතර පව්කාරයන් හා සමාන කරන්නෙමුද? යන්නයි.

මෙයින් අදහස් කරන්නේ, අල්ලාහ්ගේ ප්‍රඥාව හා යුක්තිය අනුව ධාර්මිකයන් හා අධාර්මිකයන් කිසිසේත් සමාන කළ නොහැකි බවයි. ඇදහිල්ල ඇතිකරගෙන යහපත් ක්‍රියා කරන්නන්ව, පොළොවේ අවුල් ජාවාරම් කරන, පව්කාර ක්‍රියාවන්හි ගිලී සිටින අය හා සමාන කිරීම අතිශයින් අයුක්තියකි. එසේම, දෙවියන්ට බියෙන් යුතුව උන්වහන්සේගේ අණපනත් පිළිපදින ධාර්මිකයන්ව, පව්කාරයන් හා සමාන කිරීමද අතිශය අයුක්තියකි.

අල්ලාහ් තආලා තම යුක්තිය අනුව, ඇදහිලිවන්ත ධාර්මිකයන්ට ස්වර්ගය ලබාදී ඔවුන්ට ගෞරව කරන අතර, පව්කාර අධාර්මිකයන්ට නිරයේ දඬුවම් ලබා දෙනු ඇත. මන්ද, ඔවුන් අල්ලාහ්ගේ දෘෂ්ටියේ සමාන නොවන බැවිනි. ඔවුන්ගේ විපාක ද සමාන විය නොහැක.

උගත හැකි පාඩම්:

1. අල්ලාහ් තආලා පරිපූර්ණ යුක්තිසම්පන්නයෙකි. උන්වහන්සේ කිසිවිටෙක යහපත් අයට හා නපුරු අයට සමාන ලෙස සැලකීම නොකරන සේක.
2. යහපත් ක්‍රියා සහ ධාර්මික ජීවිතයක් ගත කිරීම ඉතා වටිනා බව මෙමගින් අපට වැටහේ. එය කිසිදා නිෂ්ඵල නොවන අතර, අල්ලාහ් විසින් එයට සුදුසුම විපාක ලබා දෙනු ඇත.
3. පව්කාර ජීවිතයක් ගත කරන අයට ලෝකයේ තාවකාලික සැප සම්පත් ලැබුණද, අවසාන විනිශ්චය දිනයේදී ඔවුන්ට ලැබෙනු ඇත්තේ අල්ලාහ්ගේ යුක්තිගරුක දඬුවමයි.
4. මෙම ආයාතය ධාර්මිකයන්ට ධෛර්යයක් හා බලාපොරොත්තුවක් ලබා දෙයි. ඔවුන්ගේ යහපත් ක්‍රියා නිෂ්ඵල නොවන බවත්, අල්ලාහ් ඔවුන්ව අනුස්මරණය කරන බවත් ඔවුන්ට ස්ථිර වේ.
5. මෙමගින් සමාජයේ යුක්තිය පිළිබඳ පැහැදිලි මූලධර්මයක් අපට ලැබේ. යහපත හා අයහපත කිසිදා සමාන කළ නොහැකි බවත්, සෑම කෙනෙකුටම ඔවුන්ගේ ක්‍රියා අනුව විපාක හෝ දඬුවම් ලැබෙන බවත් එයින් පැහැදිලි වේ.