ซูเราะฮฺ ศอด — อายะฮฺ 28

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญในโองการ:

• الْمُفْسِدِينَ (ผู้บ่อนทำลาย) หมายถึง ผู้ที่ก่อความเสียหายในแผ่นดินด้วยการปฏิเสธศรัทธาและการทำบาป
• الْمُتَّقِينَ (ผู้ยำเกรง) หมายถึง ผู้ที่ปฏิบัติตามคำสั่งใช้ของอัลลอฮ์และหลีกเลี่ยงสิ่งที่พระองค์ทรงห้าม
• الْفُجَّارِ (ผู้ชั่วช้าเลวทราม) หมายถึง ผู้ที่ดื่มด่ำอยู่กับการทำบาปและฝ่าฝืนคำสั่งของอัลลอฮ์

การตีความโองการ:

อัลลอฮ์ทรงตั้งคำถามเชิงตำหนิว่า เป็นไปได้หรือที่เราจะทำให้บรรดาผู้ศรัทธาและประกอบความดีทั้งหลายเท่าเทียมกับบรรดาผู้บ่อนทำลายในแผ่นดิน และเป็นไปได้หรือที่เราจะทำให้บรรดาผู้ยำเกรงเท่าเทียมกับบรรดาผู้ชั่วช้าเลวทราม? แน่นอนว่าการเท่าเทียมเช่นนี้ไม่เหมาะสมกับพระปรีชาญาณและการตัดสินของอัลลอฮ์ พระองค์จะไม่มีวันทำให้ทั้งสองกลุ่มนี้เท่าเทียมกันอย่างเด็ดขาด เพราะความยุติธรรมของพระองค์ต้องการให้แต่ละฝ่ายได้รับการตอบแทนตามการกระทำของตน กล่าวคือ บรรดาผู้ศรัทธาที่ประกอบความดีและยำเกรงอัลลอฮ์จะได้รับรางวัลคือสวรรค์ ในขณะที่บรรดาผู้บ่อนทำลายและชั่วช้าจะได้รับการลงโทษคือนรก ทั้งสองกลุ่มนี้ไม่อาจเท่าเทียมกันได้ในทัศนะของอัลลอฮ์ เช่นเดียวกับที่พวกเขาไม่เท่าเทียมกันในการกระทำ

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับจากโองการนี้:

1. ความยุติธรรมของอัลลอฮ์เป็นสิ่งที่สมบูรณ์แบบ พระองค์จะไม่ทรงทำให้คนดีและคนชั่วเท่าเทียมกันในการตอบแทน
2. การศรัทธาและการทำความดีเป็นหนทางสู่ความสำเร็จ ในขณะที่การบ่อนทำลายและการชั่วช้าเป็นหนทางสู่ความหายนะ
3. โองการนี้ให้ความหวังและกำลังใจแก่ผู้ศรัทธาว่าความดีของพวกเขาจะไม่สูญเปล่า และให้คำเตือนแก่ผู้ทำชั่วว่าการกระทำของพวกเขาจะไม่ถูกละเลย
4. การแยกแยะระหว่างความดีและความชั่วเป็นหลักการพื้นฐานของศาสนาอิสลาม ซึ่งสะท้อนถึงความเมตตาและความยุติธรรมของพระผู้เป็นเจ้าที่มีต่อปวงบ่าวของพระองค์