Soera Sad — Vers 5

Woordverklaringen:

• الآلِهَة (al-aliha): de goden die zij naast Allah aanbaden.
• إِلَهًا وَاحِدًا (ilahan wahidan): één enkele God.
• عُجَاب (ujab): iets dat zeer verbazingwekkend en buitengewoon is.

Tafsir (uitleg):

Toen de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) zijn volk opriep om alleen Allah te aanbidden en alle afgoden te verlaten, keken de ongelovige leiders van de Quraish elkaar verbijsterd aan. Zij konden niet bevatten dat deze man, die zij als een gewoon mens beschouwden, hen opriep om al hun goden – die zij generaties lang hadden vereerd – achter zich te laten en slechts één God te aanbidden.

Hun verbazing was niet omdat zij werkelijk geloofden in die afgoden, maar omdat zij gehecht waren aan de tradities van hun voorouders en aan hun eigen machtspositie. Zij zeiden vol ongeloof: "Heeft hij werkelijk al die goden teruggebracht tot één enkele God? Dit is werkelijk iets buitengewoon vreemds!" Zij vonden het onvoorstelbaar dat één God de hele schepping zou kunnen besturen, terwijl zij in hun beperkte begrip dachten dat er meerdere goden nodig waren.

Deze reactie toont hoe diep de mens kan wegzinken in onwetendheid wanneer hij vasthoudt aan valse overtuigingen. Maar de Koran nodigt ons uit om na te denken: is het niet juist veel wonderbaarlijker dat één God, de Almachtige, de hele schepping in stand houdt? De eenheid van Allah is juist een bewijs van Zijn volmaaktheid en almacht.

Beste lezer, dit verhaal leert ons dat de grootste obstakels voor het geloof niet intellectueel zijn, maar emotioneel en sociaal. De Quraish waren niet tegen het geloof omdat zij bewijzen misten, maar omdat zij bang waren hun status en tradities te verliezen. Laat ons daarom onze harten openen voor de waarheid van de tawheed (eenheid van Allah), want daarin ligt de ware bevrijding van alle valse goden die de mensheid door de eeuwen heen hebben geketend. Het is juist deze eenheid die rust en zekerheid brengt in het hart van de gelovige.