سوره ص — آیه 71

معانی کلمات:

• بَشَرًا: انسان، آدم علیه السلام.
• مِن طِین: از خاکِ آمیخته با آب.

تفسیر آیه:

ای پیامبر! به یاد آور زمانی را که پروردگارت به فرشتگان فرمود: من بشری را از گل خواهم آفرید. این بشر، آدم علیه السلام است، پدرِ همه انسان‌ها. این جمله اشاره به آن دارد که آفرینش آدم، آغازِ داستانِ اختلاف و آزمایشِ انسان‌ها در زمین بود. خداوند با این بیان، قدرت بی‌پایان خود را در آفرینش موجودی شگفت‌انگیز از خاکِ بی‌جان به نمایش می‌گذارد؛ موجودی که قرار است جانشین خداوند در زمین باشد و به او روح الهی دمیده شود. این آفرینش، نشانه‌ای از عظمت و حکمت خداوند است که از هیچ، همه چیز می‌آفریند و از خاک، انسانی می‌سازد که شایسته سجده فرشتگان می‌گردد.

فواید و پیام‌های آیه:

1. عظمت آفرینش انسان: این آیه به ما می‌آموزد که انسان موجودی والا و گران‌قدر است؛ چرا که خداوند او را با دست قدرت خود از گل آفرید و به او روح خود را دمید. پس نباید خود را کوچک بشماریم و قدر این نعمت بزرگ را ندانیم.
2. تواضع در برابر خدا: آفرینش انسان از گل، به ما می‌آموزد که اصل ما خاک است و هر چه داریم از فضل خداست. این حقیقت، انسان را از تکبر و غرور بازمی‌دارد و او را به تواضع و شکرگزاری دعوت می‌کند.
3. امید به رحمت الهی: اگر خداوند از گلِ بی‌ارزش، انسانی چنین شریف و کامل آفرید، پس می‌تواند از وجودِ گناهکارِ ما نیز انسان‌هایی پاک و نیکوکار بسازد. این آیه، امید را در دل‌های ما زنده می‌کند که هیچ‌کس از رحمت خدا ناامید نباشد.
4. اهمیت اطاعت از فرمان خدا: فرشتگان به فرمان خداوند، به آدم سجده کردند و این نشان می‌دهد که اطاعت از دستورهای الهی، حتی اگر برای ما قابل درک نباشد، موجب سربلندی و رستگاری است. ما نیز باید در برابر فرمان‌های قرآن و پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) تسلیم باشیم.