سورت زمر — آیت 40

د کلمو معناګانې:

• يُخْزِيهِ: هغه رسوا کړي، ذلیت او سپک کړي.
• يَحِلُّ: راکوز شي، نازل شي، پرې راولي.
• مُقِيمٌ: تلپاتې، دایمي، هغه عذاب چې نه ختمېږي او نه لرې کېږي.

د آیت تفسیر:

دا آیت د هغو کافرانو او معاندینو په اړه دی چې د حق پر وړاندې یې سرغړونه کوله او د رسول الله ﷺ له بلنې یې انکار کاوه. الله تعالی ورته وايي: تاسو به ژر پوه شئ چې څوک داسې عذاب ته رسېږي چې په دنیا کې به يې رسوا او ذلیله کړي، او بیا به پرې په آخرت کې هغه دایمي او تلپاتې عذاب راشي چې له منځه نه ځي او نه ختمېږي. دا عذاب د دنیا په ژوند کې د بدر په ورځ د مسلمانانو پر لاس د کافرانو ذلت او رسوایی وه، او په آخرت کې به د دوزخ هغه عذاب وي چې هېڅکله به نه پای ته رسېږي. نو دا خبره د کافرانو لپاره یو ګواښ او خبرداری دی چې د خپل عمل پایله به وګوري، او د مومنانو لپاره د تسلیت او ډاډ پیغام دی چې حق به بریالی وي او باطل به ذلیله شي.

فايدې:

• په دې آیت کې د الله تعالی عدل او انصاف ښکاري، چې هر چا ته به د خپل عمل بدله ورکوي؛ څوک چې په دنیا کې د حق مخالفت کوي، په آخرت کې به د تلپاتې عذاب سره مخ شي.
• دا آیت مومنانو ته صبر او استقامت ور زده کوي، ځکه چې د باطل د بریالیتوب ظاهري بڼه لنډمهاله ده، خو د الله رحمت او عذاب دواړه حتمي او تلپاتې دي.
• په دې کې د آخرت د عذاب حقیقت ته اشاره ده، چې له هغه څخه باید ووېرېږو او د الله د رضا لپاره هلې ځلې وکړو، ځکه چې د دنیا عذاب که څه هم سخت وي، خو د آخرت عذاب ترې ډېر لوی او دایمي دی.
• دا آیت د هغو خلکو لپاره یو خبرداری دی چې د رسول الله ﷺ له لارښوونو سرغړونه کوي، چې د خپل عمل پایله به حتماً وګوري، که په دنیا کې نه وي نو په آخرت کې به خامخا وي.