Аз-Зумар сүрәсе — Аять 40

Сүзләр аңлатмасы:

• يُخْزِيهِ — аны хур итә, кимсетә, оятка калдыра.
• يَحِلُّ عَلَيْهِ — аңа иңә, төшә, лазем була.
• عَذَابٌ مُّقِيمٌ — даими, өзелми торган, мәңгелек ґәзап.

Аять тәфсире:

Әй, Рәсүлем! Син каты башлы кавемеңә әйт: «Үзегез сайлаган юл буенча гамәл кылыгыз — Аллаһудан башкага гыйбадәт кылып, аның хөкеменә буйсынып яшәгез. Мин исә үземә кушылганча, Аллаһуның үзенә генә тәвәккәл итеп, Аның ризалыгы өчен генә эшлим. Тиздән сез белерсез: кайсыбызга хурлык китерүче ґәзап килер — бу дөньяда хур итүче ґәзап, ә инде ахирәттә аның өстенә беркайчан да өзелми торган, мәңгелек ґәзап иңәр. Шунда сез хак белән батылны аерырсыз, ә мин үземнең эшемнең нәтиҗәсен күрермен». Бу ґәзап — Бәдер көнендәге ґәзап, ә мәңгелек ґәзап — ахирәт ґәзабыдыр. Аллаһы безне үз рәхмәте белән аннан сакласын.

Гыйбрәтләр:

• Кеше үзенең гамәлләрендә ирекле, ләкин һәр эшенең нәтиҗәсе булачак — яхшылыкның да, яманлыкның да җавабы биреләчәк.
• Аллаһуның ґәзабы ике төрле: дөньяви — хурлык китерүче, һәм ахирәт ґәзабы — мәңгелек. Дөнья ґәзабыннан котылып булса да, ахирәт ґәзабыннан котылу юк.
• Мөэмин кеше үз эшендә сабыр итәргә һәм Аллаһуга тәвәккәл кылырга тиеш, чөнки хак юлның җиңүе — Аллаһудан.
• Бу аять мөшрикләргә һәм каршы чыгучыларга куркыныч кисәтү, ә мөэминнәргә — үз иманнарын ныгыту һәм Аллаһуның ґәзабыннан саклану өчен дәгъва кылу.