Surat Az-Zumar — Ayat 58

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• أَوْ : utawa
• تَقُولَ : dheweke ngucap
• حِينَ : nalika
• تَرَى : dheweke weruh / nyawang
• الْعَذَابَ : siksa (siksaing Allah)
• لَوْ أَنَّ لِي : saupama aku duwe
• كَرَّةً : bali maneh (menyang donya)
• فَأَكُونَ : supaya aku dadi
• مِنَ الْمُحْسِنِينَ : kalebu wong-wong kang padha nindakake kabecikan

2) Katrangané ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nyritakake kahanané wong-wong kafir lan wong-wong kang padha nglakoni dosa nalika ana ing akherat. Nalika iku dheweke padha nyawang siksaing Allah kanthi mata sirahe dhewe, mula banjur tuwuh rasa getun lan rasa kepingin banget supaya bisa bali maneh menyang donya. Dheweke banjur padha ngucap kelawan kebak pangarep-arep: "Saupama aku isih diparingi kesempatan bali menyang donya, mesthi aku bakal dadi wong kang padha nindakake kabecikan, taubat marang Allah, lan manut marang apa kang didhawuhake dening para rasul."

Nanging kabeh iku mung dadi pepinginan lan penyesalan kang wis ora ana gunane maneh, amarga wektu kanggo nglakoni kabecikan wis rampung. Dheweke ngucap mangkono iku ora liya amarga bingung lan getun banget, nalika wis ora ana kesempatan maneh kanggo mbaleni urip ing donya.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake marang kita kabeh supaya aja nglalekake wektu kang isih ana ing donya iki. Wektu iki minangka kesempatan emas kanggo taubat lan nglakoni kabecikan.
• Wong kang pinter yaiku wong kang gelem sinau saka critane wong-wong kang wis kacetha ing Al-Qur'an, supaya ora ngalami penyesalan kang tanpa guna ing akherat.
• Islam mulangake marang kita supaya tansah ngarep-arep marang rahmaté Allah, nanging uga kudu tumindak nyata kanthi nglakoni kabecikan, ora mung ngarep-arep tanpa gaweyan.
• Saben wong isih diparingi kesempatan kanggo dadi "muhsinin", yaiku wong-wong kang nindakake kabecikan kanthi ikhlas lan sampurna. Mula ayo padha nggunakake kesempatan iki kanthi sebaik-baiké.
• Ayat iki nuduhake yen Al-Qur'an iku tuntunan urip kang kebak piwulang, supaya manungsa bisa urip kanthi bener lan ora getun ing tembe mburi.