Sure Zümer — Ayet 71

Kelime Anlamları:

• Zümer: Gruplar, bölükler halinde, topluluklar olarak.
• Hazene: Cehennemin kapıcıları olan melekler, zebaniler.
• Hakkat: Kesinleşti, gerçekleşti, sabit oldu.

Tefsir:

Kâfirler, yani Allah'ı ve O'nun gönderdiği elçileri inkâr edenler, kıyamet gününde zebaniler tarafından sürüklenerek Cehennem'e doğru götürülürler. Onlar buraya tek tek değil, gruplar halinde, bölük bölük sevk edilirler. Bu sevk ediliş, onların zilletini ve aşağılanmışlığını gösteren acı bir sahnedir. Nihayet Cehennem'in kapısına vardıklarında, kapılar onların gelişiyle birlikte açılır. Bu açılış, onları karşılayacak azabın dehşetini ve büyüklüğünü gösterir.

Kapılar açıldığında, Cehennem'in muhafızları olan melekler onları azarlayıcı ve kınayıcı bir üslupla karşılarlar ve şöyle derler: "Size içinizden, sizinle aynı cinsten olan, Allah'ın ayetlerini okuyan ve sizi bu günün karşılaşmasıyla uyaran elçiler gelmedi mi? Size dünyada iken bu azabı haber vermediler mi?" Bu soru, onların mazeretlerinin olmadığını ortaya koymak içindir.

Kâfirler, bu soru karşısında suçlarını itiraf ederek şöyle derler: "Evet, bize elçiler geldi, Allah'ın ayetlerini okudular ve bizi bu günle uyardılar. Fakat biz onları yalanladık ve inkâr ettik." Ardından eklerler: "Ancak azap sözü kâfirlerin üzerine hak oldu." Yani Allah'ın, kâfirler hakkındaki hükmü gerçekleşti; onların cehennemlik olduklarına dair ilahi takdir kesinleşti. Onlar, bu itiraflarıyla kendi cezalarını hak ettiklerini kabul etmiş olurlar.

Çıkarılan Dersler ve Faydalar:

Bu ayet, insanlara dünyada iken verilen uyarıların ne kadar büyük bir nimet olduğunu hatırlatır. Allah, hiçbir toplumu uyarısız bırakmamış, her ümmete kendi dillerinden elçiler göndermiştir. Bu, Allah'ın adaletinin ve merhametinin bir göstergesidir. Hiç kimse kıyamet gününde "bize uyarı gelmedi" diyemeyecektir. Bu ayet aynı zamanda, dünyada iken Allah'ın elçilerine ve kitaplarına kulak verip iman edenlerin kurtuluşa ereceğini, inkâr edenlerin ise pişmanlık ve azap içinde olacağını gösterir. Mümin için bu ayet, dünya hayatının geçici olduğunu ve asıl hayatın ahiret hayatı olduğunu hatırlatarak, kişiyi Allah'ın emirlerine sarılmaya ve Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) sünnetine uymaya teşvik eder. Ayrıca bu ayet, Allah'ın vaadinin ve tehdidinin mutlaka gerçekleşeceğini, O'nun sözünden asla dönmeyeceğini öğretir.