سورت نساء — آیت 162

د لغوې معناګانې:

• الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ: هغه کسان چې په علم کې ژور او پاخه دي، چې د الله په احکامو پوره پوهه لري.
• الْمُقِيمِينَ الصَّلَاةَ: هغه کسان چې لمونځ په سمه توګه او د هغه په وختونو کې ادا کوي.
• الْمُؤْتُونَ الزَّكَاةَ: هغه کسان چې د خپلو مالونو زکات ورکوي.
• الْيَوْمِ الْآخِرِ: د قیامت ورځ، چې د مړیو له بیا ژوندي کېدو او حساب ورکولو څخه عبارت ده.
• أَجْرًا عَظِيمًا: ډېر لوی او ارزښتناک بدل او ثواب، چې جنت دی.

تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د هغو یهودو له یادونې وروسته چې د حق څخه یې مخ اړولی و او په خپلو تحریفونو کې یې سمبال وو، د هغو کسانو ستاینه کوي چې په علم کې ژور او پاخه دي. هغه وايي: مګر هغه کسان چې د یهودو له ډلې څخه په علم کې پاخه دي، لکه عبدالله بن سلام او د هغه ملګري، او همدارنګه هغه مومنان چې له مهاجرینو او انصارو څخه دي، دوی په هغه څه ایمان راوړي چې تا ته (ای رسوله) نازل شوي دي، یعنې قرآن کریم، او په هغو کتابونو هم ایمان لري چې له تا وړاندې نازل شوي دي، لکه تورات او انجیل. دوی لمونځ په سمه توګه او د هغه په وختونو کې ادا کوي، د خپلو مالونو زکات ورکوي، او په الله تعالی او د قیامت په ورځ ایمان لري. دا هغه کسان دي چې الله تعالی به دوی ته ډېر لوی ثواب او بدل ورکړي، چې هغه جنت دی.

فایدې:

• دا آیت ښیي چې علم او ایمان سره یوځای کول ډېر ارزښت لري؛ څوک چې په علم کې پاخه وي او له هغه سره سم عمل وکړي، هغه د الله په نزد لوړ مقام لري.
• ایمان یوازې په یوه کتاب یا یو رسول پورې محدود نه دی، بلکې پر ټولو رسولانو او ټولو نازل شویو کتابونو ایمان راوړل د مسلمان ایمان برخه ده.
• د لمونځ او زکات ذکر په دې آیت کې ښیي چې ریښتینی ایمان یوازې په زړه پورې نه دی، بلکې په عملي عبادتونو او د نورو سره په مرسته کې څرګندیږي.
• دا آیت د هغو کسانو لپاره لویه هڅونه ده چې په ریښتیا د الله په لاره کې کوشش کوي، ځکه چې د دوی د عمل بدل به ډېر لوی وي — جنت چې د هر څه څخه غوره دی.