Surah An-Nisa — Talata 162

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Ar-Raasikhūna fil-‘ilm: Ang mga matatag at matitibay sa kaalaman, yaong mga lubos na nakauunawa sa mga batas ng Allah.
• Al-Muqeemeen aṣ-Ṣalāh: Yaong mga nagpapanatili at nagtataguyod ng pagdarasal nang buong ingat sa mga takdang oras nito.
• Al-Mu’toon az-Zakāh: Yaong mga nagbibigay ng Zakah (obligadong kawanggawa) mula sa kanilang mga kayamanan.
• Ajran ‘Aẓeeman: Isang malaking gantimpala, na tumutukoy sa Paraiso (Jannah).

Paliwanag ng Talata:

Ang talatang ito ay naglilinaw na hindi lahat ng mga tao ng Kasulatan (Ahl al-Kitab) ay nasa kamalian; sa katunayan, mayroon sa kanila ang mga matatag sa kaalaman—tulad ni Abdullah ibn Salam at ng kanyang mga kasamahan—na kasama ng mga tunay na mananampalataya mula sa mga Muhajirun at Ansar. Ang mga ito ay sumasampalataya sa anumang ipinahayag sa iyo, O Muhammad—ang Qur’an—at sa mga ipinahayag sa mga sugo na nauna sa iyo, tulad ng Torah at Ebanghelyo. Hindi nila ikinakahiwalay ang pananampalataya sa mga naunang aklat sa pananampalataya sa Qur’an, sapagkat ang lahat ng ito ay mula sa Allah.

Sila rin ay nagpapanatili ng pagdarasal sa mga takdang oras nito, nagbibigay ng Zakah mula sa kanilang mga ari-arian, at sumasampalataya sa Allah bilang nag-iisang Diyos na walang katambal, gayundin sa Araw ng Paghuhukom—ang pagkabuhay na muli at ang pagtutuos ng mga gawa. Ang mga nagtataglay ng mga katangiang ito—ang pagkakaisa ng matatag na pananampalataya at matuwid na gawain—ay ipagkakaloob sa kanila ng Allah ng isang dakilang gantimpala, na walang iba kundi ang Paraiso.

Mga Aral at Bunga ng Talata:

1. Ang tunay na karangalan sa harap ng Allah ay hindi nasusukat sa lahi o lipi, kundi sa lalim ng kaalaman sa relihiyon at sa katatagan ng pananampalataya. Ang sinumang nagtataglay nito, maging siya man ay dating Hudyo o Kristiyano, ay kabilang sa mga pinararangalan ng Allah.
2. Ang pananampalataya sa lahat ng mga ipinahayag na aklat ng Allah—nang walang pagtatangi—ay tanda ng kaganapan ng Islam. Ang pagtanggap sa Qur’an at sa mga naunang banal na kasulatan ay magkasama, sapagkat lahat ng ito ay nagmula sa iisang Diyos.
3. Ang pananampalataya ay hindi lamang salita sa dila; ito ay kaakibat ng pagsasagawa ng pagdarasal at pagbibigay ng Zakah. Ang sinumang nag-uugnay ng paniniwala sa pagsamba at paglilingkod sa kapwa ay siyang nagtatamo ng malaking gantimpala mula sa Allah.
4. Ang pag-asa sa gantimpala ng Allah sa Araw ng Paghuhukom ay nagbibigay sa mananampalataya ng lakas upang magtiis sa pagsunod at layuan ang kasalanan, sapagkat ang ipinangakong gantimpala ay higit na dakila kaysa anumang pansamantalang kaligayahan sa mundong ito.