Surat An-Nisa — Ayat 167

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• كَفَرُوا: padha kafir, yaiku ora gelem ngakoni lan nampik kabeneran, mligine kenabian Muhammad ﷺ.
• صَدُّوا: padha ngalang-alangi, ngalangi wong liya.
• سَبِيلِ اللَّهِ: dalane Allah, yaiku agama Islam lan dalan pituduh kang bener.
• ضَلُّوا: padha kesasar, adoh saka dalan kang bener.
• ضَلَالًا بَعِيدًا: kesasar kang adoh banget, ora bisa bali marang dalan kang bener.

1. Tafsir ayat:

Satemene wong-wong kang kafir marang kenabian Muhammad ﷺ, lan padha ngalang-alangi wong liya supaya ora mlebu agama Islam, iku wis padha kesasar adoh banget saka dalan kang bener. Dheweke ora mung kesasar kanggo awake dhewe, nanging uga nyasarake wong liya. Merga saka iku, kesasare dadi tikel loro: kesasar lan nyasarake. Dheweke wis adoh banget saka dalan pituduh, nganti ora bisa nemokake dalan kang bener maneh yen ora ana pitulungan saka Allah. Iki minangka ancaman lan peringatan kanggo sapa wae kang ngalang-alangi wong liya saka agama Islam.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen kafir lan ngalang-alangi wong liya saka agama Islam iku kalebu tumindak kang ala banget lan bisa nggawa marang kesasaran kang adoh.
• Islam iku agama kang ngajak marang kabecikan lan pituduh. Sapa wae kang ngalang-alangi wong liya saka agama iki, mesthi bakal rugi ing donya lan akhirat.
• Kita kudu tansah ngupaya supaya ora mung bener ing dalan, nanging uga mbantu wong liya supaya padha nemokake dalan kang bener.
• Ayat iki ngelingake yen pituduh iku saka Allah. Mula, kita kudu tansah nyuwun supaya Allah njaga kita saka kesasar lan bisa dadi pituduh kanggo wong liya.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih semangat nyebarake kabecikan lan ora wedi ngajak wong liya marang agama Islam, amarga iku minangka dalan kang bener lan diridhoi dening Allah.