Surah An-Nisa — Talata 167

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Kafaru: Ang mga tumanggi sa pananampalataya at nagkaila sa katotohanan.
• Wa saddu: Hinadlangan nila ang iba.
• An sabili llah: Sa landas ng Islam at patnubay ng Allah.
• Dhalu dhalaman ba'idan: Sila ay naligaw nang napakalayo mula sa katotohanan.

Interpretasyon ng Talata:

Katotohanan, ang mga taong tumangging maniwala sa iyong pagka-propeta, O Muhammad, at hinadlangan ang iba sa pagtahak sa landas ng Islam—sila ay naligaw nang matindi at napakalayo mula sa tamang landas. Sapagkat pinagsama nila ang dalawang kasamaan: ang kawalan ng pananampalataya sa kanilang sarili, at ang pagpigil sa iba na makapasok sa relihiyon ng Allah. Sila rin ay nagtago ng mga katangian ng Propeta Muhammad (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala) na nakasulat sa kanilang mga banal na kasulatan, kaya sila ay nagkamali at nagpaligaw pa ng marami. Ang kanilang pagkaligaw ay hindi lamang pansamantala o mababaw, kundi isang pagkaligaw na malalim at malayo sa katotohanan, sapagkat sila ay lumayo sa patnubay at nagdala ng iba palayo rito.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang pagsasama ng kawalan ng pananampalataya at paghadlang sa iba sa landas ng Allah ay isa sa pinakamabigat na kasalanan, at nagdudulot ito ng matinding pagkaligaw.
2. Ang sinumang humahadlang sa mga tao sa kabutihan at katotohanan ay nagkakaroon ng malaking pananagutan, hindi lamang para sa kanyang sariling pagkaligaw kundi pati na rin sa pagkaligaw ng kanyang iniligaw.
3. Ang tunay na tagasunod ng katotohanan ay hindi lamang naghahanap ng patnubay para sa kanyang sarili, kundi nagsusumikap din na gabayan ang iba tungo sa kabutihan.
4. Ang Islam ay nagtuturo sa atin na mahalin ang kabutihan para sa lahat ng tao, at huwag maging hadlang sa pagkalat ng katarungan at kapayapaan sa mundo.
5. Ang pagiging matatag sa pananampalataya at pagtawag sa landas ng Allah nang may karunungan at magandang paraan ay isang dakilang gawain na naglalapit sa atin sa Allah at nagbibigay ng tunay na kaligayahan sa puso.