Sura Ghafir — Werset 13

Znaczenie słów:

• Āyātihi – Jego znaki, czyli dowody i cuda świadczące o Jego potędze i jedyności.
• Rizqan – zaopatrzenie, tutaj: deszcz, który jest przyczyną wszelkiego pożywienia.
• Yunīb – ten, kto się nawraca, powraca do Boga w skrusze, porzucając grzechy i bałwochwalstwo.

Tafsir (wyjaśnienie):

To On – Allah – pokazuje wam, ludzie, Swoje znaki rozsiane we wszechświecie i w was samych. Znaki te – takie jak stworzenie niebios i ziemi, zmiana dnia i nocy, różnorodność stworzeń – są dowodami na Jego wszechmoc i jedyność. On również zsyła z nieba deszcz, który jest przyczyną waszego zaopatrzenia – dzięki niemu wyrastają rośliny, owoce i zboża, z których czerpiecie pożywienie dla siebie i swoich zwierząt. Jednakże z tych znaków i lekcji nie korzysta nikt inny, jak tylko ten, kto zwraca się do Boga w szczerej skrusze, porzuca bałwochwalstwo i nieposłuszeństwo, oddaje Mu cześć z pokorą i poddaje się Jego woli. Taki człowiek patrzy na te znaki oczyma serca i wyciąga z nich naukę, podczas gdy ten, kto odwraca się od Boga, pozostaje ślepy na te dowody.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

• Wszechświat wokół nas jest pełen znaków Boga, które prowadzą do poznania Jego potęgi – wystarczy otworzyć oczy i serce, aby dostrzec w nich mądrość Stwórcy.
• Deszcz i pożywienie, które z niego pochodzi, są czystym miłosierdziem Boga – przypominają nam, że to On jest Dawcą wszelkich dóbr i że powinniśmy być Mu wdzięczni.
• Skrucha i powrót do Boga są kluczem do zrozumienia Jego znaków – im bardziej zbliżamy się do Niego, tym jaśniej widzimy prawdę i tym bardziej nasze serca napełniają się wiarą.
• Ten werset zachęca nas do refleksji nad otaczającym nas światem i do ciągłego doskonalenia naszej relacji z Bogiem – to droga do spokoju serca i szczęścia w życiu doczesnym i wiecznym.