Surah Gafir — Talata 37

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• أَسْبَابَ السَّمَاوَاتِ – Ang mga daan, pintuan, o mga landas patungo sa mga langit.
• فَأَطَّلِعَ – Upang ako ay tumingin o sumilip.
• إِلَٰهِ مُوسَىٰ – Ang Diyos na sinasamba ni Moises.
• كَاذِبًا – Sinungaling sa kanyang pag-aangkin.
• زُيِّنَ – Ginawang kaakit-akit o maganda sa paningin.
• سُوءُ عَمَلِهِ – Ang kasamaan ng kanyang ginawa.
• صُدَّ عَنِ السَّبِيلِ – Hinarangan o inilihis siya mula sa tamang landas.
• كَيْدُ – Pakana, panlilinlang, o estratehiya.
• تَبَابٍ – Pagkawasak, kapahamakan, at kawalan ng pakinabang.

Interpretasyon ng Talata:

Si Paraon, sa kanyang pagmamataas at pagtanggi sa katotohanan, ay nagsalita kay Haman na may panunuya at paghamak sa panawagan ni Moises. Sinabi niya: "O Haman, magtayo ka para sa akin ng isang mataas na gusali o tore, upang marahil ay maabot ko ang mga daan at pintuan ng mga langit, at makapanood ako sa Diyos na sinasamba ni Moises. Tunay na ako ay naniniwala na si Moises ay sinungaling sa kanyang pag-aangkin na mayroong isang Diyos na dapat sambahin maliban sa akin."

Ito ay isang pagpapakita ng kanyang matinding kayabangan at kamangmangan, sapagkat inakala niyang ang Diyos ay maaaring makita sa pamamagitan ng pisikal na pag-akyat sa langit. Ngunit ang Diyos ay hindi kayang maabot ng mga pandama, at Siya ay higit sa lahat ng Kanyang mga nilikha.

Sa gayon, pinalamutian ng Diyos sa paningin ni Paraon ang kanyang masamang gawain, kaya't nakita niya ito bilang mabuti at makatuwiran. Siya ay humadlang sa kanyang sarili mula sa landas ng katotohanan at patnubay, dahil sa kanyang pagmamataas at pagtanggi sa mga tanda ni Moises. Ang kanyang pakana at panlilinlang upang iligaw ang mga tao at patunayan na siya ay nasa tamang landas habang si Moises ay nasa kamalian — lahat ng ito ay walang saysay at hahantong lamang sa kapahamakan, pagkawasak, at pagkalugi sa mundo at sa Kabilang Buhay.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang pagmamataas at pagtanggi sa katotohanan ay nagiging dahilan upang ang isang tao ay malinlang ng kanyang sariling mga gawa, at makita niya ang kasamaan bilang kabutihan — kaya't dapat tayong maging mapagpakumbaba at laging humingi ng patnubay sa Diyos.
2. Ang tunay na pananampalataya ay hindi nakabatay sa pisikal na pag-akyat o pagtingin, kundi sa dalisay na pagsunod at pagtanggap sa mga aral ng mga Propeta, na may dalisay na puso at matatag na paniniwala.
3. Ang mga pakana ng mga mapagmataas at mapaglinlang, gaano man kagaling ang pagkakabalangkas, ay tiyak na mabibigo at magwawakas sa kapahamakan — sapagkat ang katotohanan ay laging nananaig, at ang tulong ng Diyos ay malapit sa mga matutuwid.
4. Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin na huwag tularan ang pag-uugali ni Paraon sa kanyang paghamak sa mga Propeta, kundi makinig sa karunungan at tanggapin ang patnubay nang may bukas na puso, upang tayo ay mapabilang sa mga magtatagumpay sa mundo at sa Kabilang Buhay.