Гафир сүресі — Аят 37

1. Сөздердің мағынасы:

• أَسْبَابَ السَّمَاوَاتِ — аспандарға апарар жолдар, есіктер мен баспалдақтар.
• فَأَطَّلِعَ — көтеріліп, көз жіберіп қараймын.
• إِلَٰهِ مُوسَىٰ — Мұсаның Құдайы, яғни Мұса пайғамбардың шынайы Жаратушысы.
• لَأَظُنُّهُ كَاذِبًا — мен оны өтірікші деп ойлаймын.
• زُيِّنَ — әдемі етіп көрсетілді, көзге сүйкімді болып көрінді.
• صُدَّ عَنِ السَّبِيلِ — тура жолдан тосылды, адасу жолына бұрылды.
• كَيْدُ — айла-тәсіл, қулық, амал.
• تَبَابٍ — құрдым, зиян, жоғалу мен қасірет.

1. Аяттың тәпсірі:

Перғауын Мұсаның (ғ.с.) Раббы туралы шақыруын мойындамай, өз қызметшісі Хаманға: «Маған биік мұнара сал, аспандарға апарар жолдарға жетіп, Мұсаның Құдайына көз жіберіп қарайын. Шынында мен оны өтірікші деп ойлаймын» — деді. Ол осылайша Мұсаның аспандағы Раббы бар деген шақыруын жоққа шығаруға тырысты. Осылайша Перғауынға өзінің жаман ісі әдемі етіп көрсетілді, ол оны жақсы іс деп ойлады да, тура жолдан тосылып, адасуға түсті. Перғауынның айла-тәсілі, яғни халыққа өзін дұрыс, Мұсаны бұрыс етіп көрсету әрекеті тек қана құрдымға, зиянға және екі дүниедегі қасіретке әкелді. Оның барлық амал-айласы сәтсіздікке ұшырап, өзі ақыретте мәңгілік қасіретке қалады.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Тәкаппарлық пен менмендік адамды тура жолдан адастырады. Перғауын өзін құдай санап, шындықты мойындаудан бас тартты, соның салдарынан құрдымға кетті.
• Жаман істің әдемі көрсетілуі — үлкен сынақ. Адам өз ісін дұрыс деп ойлап қалса, ол адасудың басы. Сондықтан әрдайым шындықты іздеп, өзін сынап отыру керек.
• Алланың жолынан тосу — ең үлкен зиян. Перғауынның айласы тек өзіне зиян әкелді. Бұл — Алланың әділдігінің көрінісі: зұлымдықтың ақыры құрдым.
• Мұсаның (ғ.с.) шақыруы шынайы еді. Перғауын оны өтірікші деп айыптағанымен, шындық жеңді. Бұл — пайғамбарлардың хақ жолда болғанының дәлелі.
• Ислам — тура жол, ал одан бас тарту — қасірет. Бұл аят бізге Алланың жолын ұстанудың маңыздылығын, ал менмендік пен қыңырлықтың ақыры құрдым екенін ескертеді.